Kolumne

Aktuelni protesti su suštinski emanat velikosrpskog i anticrnogorskog klero-nacionalizma

Novak Adžić

KLERO-POLITIČKE PROTESTNE LITIJE SU OBJEKTIVNO U FUNKCIJI PROTIV NEZAVISNE CRNE GORE I NJENOG ISTORIJSKOG PRAVA NA OBNOVU CRKVENE AUTOKEFALNOSTI

Piše:

Mr. Sci. Novak Adžić, diplomirani pravnik, istoričar i doktrorand istorijskih nauka

Kad je Crna Gora postala sekularna država, u odluci Crnogorskog senata od 7. marta 1852. godine navodi se i to da “Vladika, ili bolje reći episkop ili arhiepiskop Crne Gore, koji će imati ograničenu vlast nad crkvenim stvarima, biće izabran posredstvom crnogorske vlade”. U doba knjaza Danila i knjaza/kralja Nikole, Crnogorska crkva je bila podvlasna državnoj vlasti, a Knjaz Gospodar je bio taj koji je odlučivao, između ostalog, i o izboru mitropolita, obimu njegove vlasti i o krupnim pitanjima koji su se odnosili na status i život crkve. Naročito u imovinsko-pravnim odnosima.

U vrijeme Knjaževine Crne Gore, crnogorskom Mitropolitu i manastirskom bratstvu ustanovljene su plate, ali je višak manastirskih prihoda (nakon podmirenja plata i ostalih crkvenih dažbina) išao za potrebe državne prosvjete (recimo, u to doba, za tri godine od 9 crnogorskih manastira prihodovano je državi Crnoj Gori preko 56 hiljada forinti).

Takođe, u ovom kontekstu, važno je istaći da su, zbog nedostojnog, nedoličnog držanja, u atentatu na knjaza Danila I Petrovića-Njegoša, njegov brat, veliki vojvoda Mirko Petrović Njegoš, predsjednik Crnogorskog Senata, i, konačno, nasljedni vladar Crne Gore, njegov sin, knjaz Nikola otpustili i razriješili dužnosti cetinjskog mitropolita Nikanora Ivanovića, inače izvanjca, Srbina iz Drniša, te su ga protjerali, kao neolojanog državi, iz Crne Gore.

U aktuelnoj, suštinski, ideološko-političkoj i klero-nacionalističkoj, posve ekstenzivnoj, kampanji protiv Crne Gore, kao i normi i postulata parlamentarne građanske demokratije, a koju evidentno predvodi Srpska pravoslavna crkva iz Beograda, i njena filijala u Crnoj Gori, od starta se uključilo nekoliko partijskih, političkih, opozicionih parlamentarnih i vanparlamenatnih subjekata, koji, tekućem, doktrinarno i de facto, subverzivnom, procesu pružaju, kako ideološki i politički, tako i logističku i svaku drugu podršku, te kome isti, daju osobenu i snažnu participaju i obilježje, koliko god se to, nevješto i maniplativno nastojalo kamuflirati u javnosti. U tom stroju, od partijskih faktora dominantan je opozicioni politički savez- Demokratski front (DF), ali i neke druge opozicione parlamentarne stranke (Demokrate CG, SNP, UCG)… kao i ekstremne vanparlamentarne stranke Prave Crne Gore, predvođene Markom Milačićem, itd.

Takođe, od značaja je percipirati i konstatovati, da je, na sceni, sinhronizovana hajka, medijska i politička, usmjerena fundamentalno protiv opstanka države Crne Gore i njene nezavisnosti, a sa ciljem pokušaja vaskrsavanja, propalog i poraženog, projekta Velike Srbije. Ta medijsko-protestna klero-politička akcija sprovodi se, notorno, u punoj koordinaciji svih njenih strukturnih djelova, ne samo unutar Crne Gore, već naročito i permanentno to je eksponirano iz Srbije, kao i tzv. Republike Srpske, entiteta unutar suverene i nezavisne države BiH, ali i od brojnih srpskih udruženja i krugova širom Evrope i svijeta, potpomognuta na razne načine od strane centara i punktova ruske politike.

Višestruka politička, klerikalna, medijska i druga hajka protiv legalnih i legitimnih zahtjeva za kanonskom obnovom autokefalnosti Crnogorske pravoslavne crkve i legalno i legitimno usvojenog Zakona o slobodi vjerosipovijesti i uvrenja i pravnom položaju vjerskih zajednica u Crnoj Gori, naučna savjest i etika istraživača mi nalaže, navesti, primjereno aktuelnom kontekstu, da je neophodno saopštiti javnom mnjenju što više činjenica i argumenata o istorijskoj Crnogorskoj crkvi i reći, s uvjerenjem, i evidentnim faktima, da su aktuelne protesne litije suštinski koncipirane da se nezavisna Crna Gora i njen ustavno pravni poredak pokušaju populistički urušiti sa ciljem da bi Crna Gora ponovo postala feud zamšljene male Velike Srbije.

Fundamentalne istorijsko-pravne činjenice, eksplicitno zbore o povijesnoj kanonskoj autokefalnosti Crnogorske pravoslavne crkve, posebice one koje su istakli u svojim djelima prof. dr Valtazar Bogišić i srpski kanonista dr Nikodim Milaš.

U tekstu koji slijedi javnosti prezentiram, ovom prilikom, brojne istorijske izvore o autokefalnosti Crnogorske crkve, koje, svjesno i namjerno, primarno iz političko- ideoloških, propagandno-agitacionih i agenturnih razloga, konstantno zaboravljavlju brojni, prilično medijski navalentni, negatori (iz nacionalističkih i velikosrpskih državno-asimilacionih motiva, krugova i centara) njene povijesne autokefalnosti. Citirani sadržaj brojnih dokumenata, koje slijede, dokazuje i potvrđuje, odnosno, vjerodostojno i pouzdano svjedoče o, nespornoj, kanonskoj, autokefalnosti Crnogorske crkve, u istorijskom i pravnom smislu i značenju.

Konzul carske Rusije u Dubrovniku, sa ovašćenjima ruskog Ministarstva spoljnih poslova da Rusiju zastupa u državnim, diplomatskim i drugim odnosima sa Crnom Gorom (isti je od 1858. više puta službeno boravio u Crnoj Gori) Konstantin Petković (rođen 1824-umro 1898), na toj diplomatskoj dužnosti je oficijelno bio od 1858. do 1869), dobro je upoznao Crnu Goru i prilike u njoj i tome je 1868., napisao tekst svoje knjige o Crnoj Gori i Crnogorcima, koju je na ruskom jeziku objavio 1877. u Sankt Petersburgu.

Knjiga Konstantina Petkovića, pod naslovom, vjernom originalu, “Crna Gora i Crnogorci” obavljena je u Crnoj Gori (prevod sa ruskog Drago Ćupić, a istu je priredio i u svojstvju priređivađa pogovor napisao prof. dr Živko M. Andrijašević. Vidi u cjelini Konstantin Petković, “Crna Gora i Crnogorci”, CID, Podgorica, 2005, 178 stranica) piše, u objavljenom izdanju na crnogorskom jeziku (prijevod je vjeran originalu) i sljedeće: “BEZ OBZIRA NA TO ŠTO SU CNOGORSKI MITROPOLITI POSVEĆIVANI U RUSIJI, CRNOGORSKA CRKVA NAD SOBOM NE PRIZNAJE NIKAKVU SPOLJAŠNJU DUHOVNU VLAST: ONA JE SAVRVŠENO SAMOSTALNA (AUTOKEFALNA)”“. (Citirano djelo, strana 146).

Kralj Nikola je zborio da je Crnogorska crkva autokefalna. Tako je 1913. godine, kad je dr Gavrilo Dožić određen da bude episkop pećke eparhije Crnogorske pravoslavne crkve, kralj Nikola, tim povodom, rekao i ovo: “Gospodo, može li biti ljepšega dana za našu autokefalnu pravoslavnu crkvu od ovoga, u kome sa našega Cetinja spremamo, dr Gavrila Dožića, vrijednog sina zemlje ove na njegovu službu bogu i narodu”.

(Vidjeti o tome: “Glas Crnogorca” od 30. XI 1913, br. 55, kao i “Cjelokupna djela kralja Nikole I Petrovića Njegoša”, Cetinje 1969).

Član Svetog Sinoda Crnogorske pravoslavne crkve Kiril Mitrović (1867-1931), koji je 1909. postao episkop njene zahumsko-raške eparhije, je 6. aprila 1910. godine, u pozdravnom govoru upućenom Mitrofanu Banu istakao i ovo:

“Vaše Viskopreosveštenstvo, Visokodostojni gospodine Mitropolite!

Raduje se danas sveta pravoslavna Crnogorska crkva slaveći dvadestpetogodišnjicu revnosne službe Vaše Bogu, prijestolu i otadžbini, i prinosi toplo blagodarenje Božjem promislu, što Vas je sv. Blagoslovom svojim pratio na putu duge teške apostolske službe Vaše i udijelio da ona bude plodonosna i korisna sv. Božijoj crkvi”.

Protođakon Filip Radičević, dugogodišnji sekretar Mitroplije Crnogorske pravoslavne crkve, član njenog Svetog Sinoda od 1904. godine, u oficijelnom službenom časopisu crnogorskog Ministarstva prosvjete i crkvenih poslova-“Prosvjeti”, u radu “Pravoslavna crkva u Crnoj Gori”, objavljenom 1889. godine piše i ovo: “Pravoslavna naša crkva kao autokefalna, nezavisna je. Ona se kao takva odnosi prema Ruskom Sinodu, Carigardskoj i drugim patrijaršijama, kao i ostalim autokefalnim crkvama. Sve autokefalne pravoslavne crkve priznaju nezavisnost Crnogorske crkve, svagda joj dostavljaju događaje koji se u pojedinim crkvama zbivaju, na primjer, kad koji patrijarh dolazi na upravu svoje crkve”.

Posljednji autokefalni mitropolit Crnogorske pravoslavne crkve u doba nezavisne Knjaževine i Kraljevine Crne Gore bio je Mitrofan Ban. On je za crnogorskog mitropoplita kanonski rukopoložen u Rusiji 6. aprila 1885. godine u Isaklijevskoj Crkvi u Petrogradu od
strane petrogradskog mitroplita Isidora i drugih članova Sv. Sinoda i svještenstva Ruske crkve, a u prisutstvu ruskog cara Aleksandra III Romanova. Tri dana ranije, u besjedi koju je održao u Svetom Sinodu u Petrogradu, između ostalog rekao je i ovo: “Vi, svjatjejši otci, promislom Božjom i željom moga premilostivoga gospodara knjaza Nikolaja rukovođeni, izvoliste smirenost moju izabrati za episkopa Crkve Crnogorske”.

Nakon hitononije primio ga je 15. aprila 1885. gpdine car Aleksandar III. Prilikom susreta sa njim rekao mu je i ovo: “Meni je takođe drago što ste Vi rukopoloženi za episkopa u Rusiji. To pokazuje duhovnu vezu imeđu Ruske i Crnogorske crkve”. Ovo Mitrofan Ban detaljno opisuje u svojim memoarima. Nakon hirotonije Mitrofan Ban je 19. oktobra 1885. godine o tome obavijestio vaseljenskog carigradskog patrijarha Joakima IV u pismu, broj 356, u kojemu mu uz ostalo navodi: “Mi smo se iz Rusije povratili i u ime Božije zauzeli smo svetu katedru Mitroplije Autokefalne Crkve u bogoštićenom Knjaževstvu Crnogorskom na koju smo i Duhom Svetijem i pozvati”.

Dakle, sa stanovišta nauke nije sporno da su i Ruska crkva i Carigradska patrijaršija priznavale autokefalnost Crnogorske crkve ne samo u doba Mitrofana Bana, nego i stoljećima ranije. Tako se iz pisma kojeg je carigaradski patrijarh Grigorije poslao 29. januara 1798. godine Petru I Petroviću Njegošu jasno vidi da je Carigradska patrijaršija Crnogorsku crkvu smatrala autokefalnom.

Vaseljenska patrijaršija je 1855. izričito priznala autokefalnost Crnogorske crkve o čemu govori i atinska “Sintagma”.

Godine 1910 Mitropolit Petrogradski Antonije u pismu Mitrofanu Banu, uz ostalo, piše: “bratski vas pozdravljam sa znamenitim jubilejem, izražavajući tople želje da Vašem Visokopreosveštenstvu pastironačenik Gospod Bog naš Isus Hristos udijeli dugi život u plodotvornoj službi Vašoj za dobro Crnogorske crkve”. A Vaseljenski patrijarh Joakim iz Carigrada 1910. godine piše Mitrofanu Banu, uz ostalo, i ovo: “Gospod neka podari bogate darove Vašem Visokopreosveštenstvu, svetoj Crnogorskoj crkvi, blagovjernom gospodaru i pobožnom narodu”. Srpska pravoslavna crkva i njen mitropolit Dimitrije Pavlović 1910. godine uputili su ovu čestitku Mitrofanu Banu: “Srpska crkva kao sestra i po vjeri i narodnosti dijeli radost Crnogorske crkve”. O tome piše “Glasnik Pravoslavne crkve u kraljevini Srbiji” od 15. aprila 1910. godine.

Jerusalimska crkva je priznavala autokefalnost Crnogorske crkve, o čemu ilustrativno govori i pismo patrijarha Damijanosa poslato Mitrofanu Banu 25. decembra 1903. godine.

Mihailo Dožić iz Morače (1848-1914) postao je 1879. godine iguman Moračkog Manastira da bi ubrzo bio proizveden u čin crnogorskog arhimandrita. Godine 1908. postao je član Svetog Sinoda Crnogorske pravoslavne crkve. Arhimandrit Mihailo Dožić je zajedno sa popom Stankom Bulatovićem iz Kolašina 1910. godine povodom jubileja kojeg je slavio mitropolit Mitrofan Ban uputio pismo sljedeće sadržine:

“Današnji dan Vašeg slavlja dvadesetpetogodišnjice kao poglavara svete Crngoorske crkve osobito proslavlja sveštenstvo i narod u svetoj obitelji manastira Morače. Tradicionalne veze Vašeg prebivanja među narodom ovog kraja ostaće na uspomenu najdaljim pokoljenjima. Neka da Svemogućida proslavimo i pedesetogišnjicu Vašeg slavnog rada, na korist svete crkve, Gospodara i Otadžbine”.

Iguman Leontije Ninković, nastojatelj Ostroškog manastira, od 1912. godine član Svetog Sinoda Crnogorske peravoslavne crkve i svještenik na Crnogorskom Dvoru kralja Nikole u zemlji i emigraciji (1916-1919) uputio je iz Nikšića 1910. godine, zajedno sa jeromonahom Danilom Labovićem i monahom Antonijem Miranovićem, čestitku u kojoj, uz ostalo, veli da je Mitrofan Ban hrabri junak sa sabljom u ruci na bojnom polju, pod barjakom uzvišenog Gospodara, te kao jerarhu “specijalno za Crnogorsku crkvu i sveštenstvo, najsrdačnije Vam čestitamo dvadesetpetogodišnjiocu svete uzvišene i revnosne arhipastirske službe Bogu, crkvi, Gospodaru i domovini”.

Mitropolit Mitrofan Ban je umro 30. septembra 1920. godine. Oproštajnu riječ na njegovom opijelu održao je episkop zahumsko-raški Kiril Mitrović, koji je rekao i ovo: “Po prirodi bistra i zdrava uma, plemenita srca i nesebično snažne volje, on je uspijevao u radu na
crkvenom polju tako da je sposobnost njegova uočena od crkvenih i državnih poglavica dovela ga na upravu Crnogorske crkve. Prema prilikama i sredstvima sa kojima je mogao raspolagati Mitropolit Mitrofan za vrijeme svog dugog Vladikovanja mnogo je učinio za Crnogorsku crkvu”.

(Ovo je objavio “Glasnik”, službeni list Srpske pravoslavne crkve, 29. oktobra 1920, Beograd, god I, br. 8, str. 116).

I na koncu, Sveti arhijerejski sinod Vaseljenske patrijaršije u Carigradu 19. III 1920. godine donio Odluku br. 2056, kojom daje blagoslov na prisajedinjenje Ujedinjenoj Srpskoj pravoslavnoj crkvi određenih eparhija, pa se, uz ostalo, kaže: “U granicama ovog Ujedinjenog Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca ušle su i autokefalne pravoslavne crkve, Karlovačka i Crnogorska, kao i dvije dalmatinske eparhije, Zadarska i Kotorska”. Vaseljenska patrijaršija tim aktom “priznaje proglaseno ujedinjenje autokefalnih crkava Srpske, Crnogorske i Karlovacke, kao i dviju dalmatinskih eparhija”.

(“Glasnik”, sužbeni list Srpske pravoslavne patrijaršije, br. 7, Beograd, 1(14) oktobra 1920, str. 99-100).

Ovo je zvanični akt Vaseljenske patrijaršije u kojemu se navodi autokefalnost Crnogorske crkve, ali ni to za mitropolita Amfilohija očito nije relevantno sa stanovišta kanonistike!!!

Kome vjerovati, aktima Vaseljenske patrijaršije ili stavovima uzuptarorskog srpskog mitropolita Amfilohija i njegovih eksponenata, istomišljenika i medijske spin-mašinerije i hajke temeljno usmjerene protiv Crne Gore i njene slobode?. Iz Beograda, Moske, Banja Luke i njihovih agentura i filijala iz Crne Gore itd.

Na kraju ovog teksta, smatram da je bitno podsjetiti i na činjenicu da se, negda, (1995), protiv velikosrpske i anticrnogorske politike ondašnjeg režima u Beogradu i njegove ratne mašinerije, djelotvorne sa ciljem pokušaja uspostavljanja Velike Srbije, elem, tokom surovih i horornih 90-tih godina XX vijeka, kao i nacionalističke politike i ideologije predsjednika SRJ Dobrice Ćosića (1992-1993) i angažmana mitropolita Amfilohija Radovića, eksplicitno izjasnio i bivši gradonačelnik Beograda, slavni arhitekta i akademik SANU (koji je iz protesta napustio već ranije njeno članstvo) prof. dr Bogdan Bogdanović. On je 5. novembra 1993. godine iskazao svoj častan i prijateljski odnos prema Crnoj Gori i onima koji nasrću na njen individualitet i identitet, rekavši tada: “Jednu od rijetkih nada mi uliva Crna Gora. Ja Crnu Goru poznajem i volim i za mene ona predstavlja nesumnjivi politički i nacionalni entitet u onoj mjeri u kojoj to Crnogorci određuju. I sad, tamo idu neki ljudi da vam se u to mešaju: Ćosić da vas na moravskom akcentu podučava da ste dehristijanizovani, ili onaj Amfilohije, koji se, kao i svi iz SPC, ne bavi Crkvom već politikom”. Bogdanović potom navodi da se srpski crkveni velikodostojnici “ne bave ni Biblijom, ni Bogom”, pa dodaje: “Secite vi meni obe noge ako taj Amfilohije veruje u Boga”.

(Bogdan Bogdanović, “Kolaps jedne nacije” (intervju), “„Monitor“, Podgorica, broj 159, od 5. novembra 1993 str. 26-27.).

74

avatar
1000
40
34
0
 
67
Veskoexpert123BleferiBleferuSurovMost
NAJNOVIJI NAJSTARIJI POPULARNI
expert123
Gost
expert123

Iz ovog teksta se vidi da SPC ne samo da nije stara u Crnoj Gori 8 vjekova , vec nije stara jos ni sto godina. Amfilohije i ostali predstavnici SPC misle da sto puta povovljena laz moze postati istin arukovodeci se narodnom izrekom. Ovdje se tacno vidi da je to drugacije i sve je potkrijepljeno tacnim podacima i dokazima koji… Više »

KarlingDarling
Gost
KarlingDarling

Neznalica obicna! Prica samo sto mu politicki odgovara pa nateze podatke da to potvrdi a sta god mu ne odgovara zanemari

d.b.
Gost
d.b.

Organizujte referendum pa da vidite da od 40 posto Crnogoraca tu novu crkvu ne zeli ni 5 posto. O cemu pricate. Crna Gora ce postojati i posle izbora!

Ljubav
Gost
Ljubav

Ne radi se o novoj nego ostaroj crkvi. Kako se udruzila tako se moze i razdruzit. Drzava se razdruzila pa sto ne bi mogla crkva.

Vesko
Gost
Vesko

A postojaće i posle litija

CCCCCC
Gost
CCCCCC

Bravo!!!!

Morpheus
Gost
Morpheus

Adzicu pa zar se nisi predstavljao kao dr prosle god a sdd si doktorand? Haha smijurija

Garfild
Gost
Garfild

Kvazi-istoricar bez diplome

Marko
Gost
Marko

Prosetaj ti u baru posto te vole svi

Morpheus
Gost
Morpheus

On ima svoju posebnu drzavu u svojoj posebnoj stvarnosti u kojoj je samo njegova istina prava

Fiki
Gost
Fiki

Zar opet? Odmori malo Adžo, prijaćeti a vjeruj i nama.

Istorija
Gost
Istorija

On citira dokumenta a ti samo vrijedjas autora. Oladi malo pope.

Piroska
Gost
Piroska

Vratiti kao sto je bilo za vrijeme kralja Nikole. Tamo u Ustavu sve pise,…..svako zlo je pocelo kada su nam ugasili slavnu krunu Petrovica.SPC je prisvojila nase svetinje a Karadjorcevici nasu zemlju. Evo sada njihovi nasljednici traze da im vratimo vilu iz Milocera na Kraljicinoj plazi. Prvo su pokusali sa Makedoncima ali su naisli na zestok otpor pa su se… Više »

MolicuLijepo
Gost
MolicuLijepo

A je li Nikola bio Srbin ili ne? A je li Nikola bio za ujedinjenje sa Srbijom ili ne? A je li Nikola trazio autokefalnost crkve ili ocuvanje jedinstva pecke patriharsije?

Facta non verba
Gost
Facta non verba

Kakve to ima veze da li je Nikola bio Srbin ili ne. Dok je on bio vladar bila je autokefalna Crnogorska Pravoslavna Crkva. Tacka.

Bleferu
Gost
Bleferu

Alo, čija je Peć tada bila? Crnogorska.

🔴🔵⚪
Gost
🔴🔵⚪

Smrša je otkad nije na državno korito

Sunshine
Gost
Sunshine

Samo da pojasnimo osnovne pojmove, kad neko (kao u ovom sl gdin Adzic) diplomira pravo on je pravnik po obrazovanju. A samo kad neko zavrsi istoriju-on postaje istoricar. A to sto se doticni pravnik bavi istorijom kao hobijem je njegova licna stvar ali ga ne cini kvalifikovanim istoricarem.

Donji Kraj
Gost
Donji Kraj

Ti si obična neznalica za gospodina Adzića i psmetnije ti je da ne pričaš a kamo li da komentarišeš.

Mitar
Gost
Mitar

Pojasni ti nesto drugo: jesu li cinjenice za postovanje ili treba da ih ( zbog politickih ciljeva Srbije ) ignorisemo??? To ti odgovori a za kredibilitet onoga ko je iznio cinjenice ne brini.

Sunshine
Gost
Sunshine

Nisu jer nisu cinjenice nego proizvoljni podaci izvuceni iz kontexta! Adzic nije skolovani istoricar pa daje sebi slobodu da redja podatke zbrda zdola kako mu odgovara a da zanemaruje ono sto mu ne odgovara

Bleferi
Gost
Bleferi

Sunsine, tebi je Rakovic ” skolovani” sto je doktorirao na jugoslovenskoj džez muzici. Provjeri, pa pricaj!

Sudija
Gost
Sudija

Po tvom tumacenju Bil Gejts nije kvalifikovani strucnjak za kompjutere jer nije zavrsio kompjuterske nauke. Cisti hobi i njegovo misljenje je trebalo zanemariti.

Bleferi
Gost
Bleferi

A sto je PRAVO NA CRKVU NO PRAVO? Stidi se, obicni bleferu! Ustani kad pomeneš Adzica!

Morpheus
Gost
Morpheus

Vise intervjua i clanaka u posliednjih par mjeseci ste objavili od Novaka Adzica nego o svij opoziciji!

Bleferi
Gost
Bleferi

Da je srece u CG zavrtjelo bi se litijasima u glavu od CRNOGORSKIH tekstova. No imaju srece JER NASE INSTITUCIJE CUTE I SPSVAJU MRTVIM SNOM: CANU, FILOZOFSKI FAKULTET, PRAVNI FAKULTET, ISTORIJSKI ARHIV….

Nikola Lovcenac
Gost
Nikola Lovcenac

Svaka Vam cast gospodine Adzicu Vi ste nas ponos.Veliki pozdrav iz Lovcenca u kojem ste vazda dobrodosli

Djuka
Gost
Djuka

Da malo ostane tamo da odmorimo jer nas zatrpa hiperprodukcijom analiza u ovim paradrzavnim medijima. Uzgred, de se dede titula Dr?

Velimir
Gost
Velimir

Vise ovaj Adzic I’ma u malom prstu nego pola srpskog stanovnistva u glavi!
Necete moci orati po Crnoj Gori kako ste zamislili!

Baranin
Gost
Baranin

Pa neka izadje na duel recimo sa Rakovicem, pa da vidimo, samo da im daju vremena da se izjasne i jedan i drugi, a ne kao u zivoj istini kad je Rakovic gostovao, a Sukovic ga sjekao i pustao reklame, pa ga prekidao sa ” znaju to gledaoci sve”, hahahaha. Tako je to kad se bavis lazima, pa moras da… Više »

nenad mne
Gost
nenad mne

Raković doktorirao na roken rolu u YU!

Vesko
Gost
Vesko

U pravu si, on misli malim prstom!

Ragnar
Gost
Ragnar

Podrska Novace Adzicu, nisi sam!

Send this to a friend