Kolumne

Zašto je crnogorski politički proizvod kvarljiv

Ljubo Filipović

Piše

Ljubo Filipović

saradnik Mekejn Instituta iz Vašingtona

Lokalne samouprave u gradovima u kojima crnogorska opozicija vrši vlast, ne prestaju da nas svako malo iznenađuju oponašanjem onoga protiv čega se deklarativno bore.

Primjere nepotizma u slučaju Božene Jelušić, Vladimira Jokića, Ranka Krivokapića i drugih lokalnih funkcionera smo apsolvirali.

Najnovija vijest je da je mladi odbornik URA u ulcinjskom parlamentu, i blizak prijatelj lidera URA, Ilir Harasani, početkom februara otpočeo je svoj radni odnos u opštini Budva, u sekretarijatu kojim po nezakonitom koalicionom sporazumu upravlja njegova partija. To mu je treći angažman u javnoj upravi putem partijskog kadriranja.

Klasičan primjer partijskog uhljebljavanja i simbol partitokratske politike koja se sa pravom spočitava DPS-u.

U Opštini Budva ovo nije prvi slučaj partijskog zapošljavanja u novoj vlasti i na ovaj način zloupotrebe budžetskih sredstava u partijske svrhe. Partijski kadrovi iz drugih gradova, koji po svjedočenju mnogih radnika Opštine Budva, uopšte i ne dolaze na posao, zauzimaju radna mjesta velikom broju Budvana, koji na birou Zavoda za zapošljavanje čekaju priliku da se zaposle.

Ne bi bilo iznenađenje da se ovo dešava veteranima crnogorske opozicione scene koji su već imali šansu da 2002. pokažu da mogu da budu alternativa, osvajajući već tada vlast u ključnim crnogorskim gradovima. Sramota je da to rade mladi političari i mlade političke strukture poput URA i Demokrata, koji su bez velikih repova stupili na političku scenu Crne Gore. Izgleda da ipak nisu odmakli iz sjenke SNP-a i SDP-a iz kojih su nastali.

Od Danila Mrvaljevića, lidera Demokrata Cetinja koji je prošle godine zasnovao radni odnos u Akademiji Znanja, opštinskoj zgradi koja se umjesto u akademske danas koristi za etno-nacionalističke guslarske večeri, preko sina direktora Demokrata koji je prvo bio šef kancelarija za borbu protiv korupcije u Budvi, a danas je glavni administrator u Kotoru, do drugih aktivista DF, URA, Demokrata, DEMOS i drugih partija iz svih gradova Crne Gore, koji uhljebljenje nalaze u Budvi, Kotoru i Herceg Novom.

Za vrijeme dok poslije drugog vremena kroz “Odupri se” proteste, čemprese u Baru i zaustavljanje gradnje na Durmitoru učimo da kao društvo artikulišemo svoje nezadovoljstvo, opozicione partije uče kako da oponašaju partiju protiv koje se bore upravo zbog onoga što oni ponavljaju. Na taj način štete samim protestima koji zbližavanjem sa njima gube na snazi i značaju. Nažalost.

Fiksacijom na DPS kao simbolom svega lošeg u političkom životu Crne Gore dozvoljavamo da nam se na mala vrata potkrada pravi problem, koji je izgleda mentalitetski – a to je doživljaj javne službe i političkog angažmana isključivo kao sredstva za rješavanje ličnih egzistencijalnih pitanja. Ako ne promjenimo političku kulturu iz temelja, neće ni najmanje biti važno da li je na vlasti DPS, DF, Demokrate ili bilo ko od ostalih partija koje se bore za cenzus. Ta promjena treba da bude svijest o javnoj službi kao služenju javnom interesu, nekad i na uštrb ličnih i pojedinačnih partijskih interesa.

20 Komentara na "Zašto je crnogorski politički proizvod kvarljiv"

avatar
1000
:   NAJNOVIJI | NAJSTARIJI | POPULARNI
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!

Send this to a friend