Fudbal

Ne rušite mostove

foto: Anadolija

Liga nacija, novo Uefino čedo, zanimljiv je projekat, uprkos zamršenosti i konfuznosti sistema takmičenja, koje startuje u septembru, a završava se u novembru 2018. Jasno je da pobjednici četiri Lige (A, B, C, D) idu direktno na Evropsko prvenstvo, a tek na kraju kvalifikacija za EURO 2020. (počinju u martu 2019) znaćemo može li neka reprezentacija koja ne bude prva u svojoj Ligi obezbijediti EP upravo kroz Ligu.

Nema više često nebitnih prijateljskih utakmica, svaki okršaj će donijeti takmičarski naboj, dovesti publiku na stadion… Na kraju krajeva, Liga nacija garantuje mjesto na šampionatu Starog kontinenta. Treba li da postoji veći motiv!? Naročito za selekciju koja nikada nije bila na nekom velikom takmičenju.

A u našoj grupi 4 (Liga C) stari poznanik Rumunija, Litvanija i istorijski vezana država Srbija. Teško, ali Crna Gora mora i može da napadne prvo mjesto u grupi, jer ne smije da ima kompleks niže vrijednosti. Zašto bi prednost davali Srbiji, Rumuniji ili Litvaniji? Čini se da smo konačno svjesni da možemo da igramo sa svima. Ne samo da se nosimo ponosno, već i dobijemo svakoga. Tačka.

Naravno, glavna priča je dugo očekivani duel sa “orlovima”. Jer, “ne pričamo o Makedoncima”!

Taj 11. oktobar u Podgorici i 17. novembar 2018. u Beogradu je spektakl u najavi. I treba da ostane fudbalski spektakl. Ništa više od toga. Vjerovatno će da bude političkih pritisaka, jer živimo na Balkanu, gdje je sve dnevna, nedjeljna, mjesečna i godišnja politika. Zavisno kome trebaju kakvi poeni. Užarene atmosfere po portalima “napiši bilo šta senzacionalno, da zaradimo koji klik” će da bude pregršt. Jednostavno, fudbal je drugačiji od svih sportova. Na fudbalskim utakmicama su rušene države. Imali smo primjer u bliskoj prošlosti.

Ali, moramo da prevaziđemo sve to! Svi mi kao kompletno društvo. Zbog fudbala. I zbog mostova koji nas vežu sa Srbijom.

A mostovi su Dejan Savićević, Ljubiša Tumbaković, Zoran Mirković, Zoran Filipović, Filip Stojković, Stefan Savić, Stevan Jovetić, Mirko Vučinić, Adam Marušić… Ukoliko dođe do uvreda sa tribina, neće to biti ismijavanje reprezentativaca Srbije. Biće to uvreda za naše momke. Razlog su ti naši mostovi.

Saviću je na početku inostrane karijere najviše pomogao Aleksandar Kolarov u Sitiju, a Jovetić je bio nerazdvojan sa lijevim bekom Srbije u taboru “građana”. Crnogorci su se družili sa “braćom”, a ne sa Argentincima, Špancima, Englezima. Stojković je kum sa Aleksandrom Mitrovićem, prvi selektor nezavisne Crne Gore Filipović je u stručnom štabu “orlova”, Tumbaković i Bata Mirković su odrasli u Srbiji.

Postoji još mali milion razloga da pošaljemo lijepu sliku u svijet. Makar mi iz Crne Gore. Treba da se ugledamo upravo na “hrabre sokolove” i “orlove” koji su obesmislili svako postojanje politike.

I koji samo igraju najljepšu igru na svijetu.

Zato u tom spektaklu treba samo da uživamo. Pa i sa nekim ko će navijati za Srbiju…

Send this to a friend