Planeta

Zašto nikoga nije briga za ubijenu djecu u Jemenu?

Foto: EPA

U napadu projektilom na autobus u Jemenu ubijeno je najmanje 29 djece. Vijest su prenijeli svjetski i regionalni mediji, ali taj napad nije posebno ispraćen. Napad na školski autobus dogodio se u blizini pijace u Dahjanu. Saudijska Arabija više od tri godine ratuje protiv proiranskih Huta, koji kontrolišu veći dio sievernog Jemena, uključjujući glavni grad Sanu.

<<<Jemen: U vazdušnom napadu pogođen autobus, među žrtvama ima mnogo djece<<<

Index.hr piše o tome zašto ubistvo desetine djece “nikoga ne zanima” i šta da se tako nešto dogodilo u Evropi ili Americi.

Da se ubsitvo djece dogodilo negdje na Zapadu, u Evropi ili Americi, takva vijest izazvala bi enorman interes javnosti.

“Sljedećih mjesec dana svi zapadni mediji izvještavali bi o tome na udarnim pozicijama, a čitaoci bi pratili situaciju sa velikim interesom. Ali, s obzirom na to da se pokolj djece dogodio u ratom razorenom Jemenu, daleko od Evrope i Amerike, interes zapadne javnosti za strašan događaj u Jemenu gotovo ne postoji”, navodi ovaj portal.

Kako se dodaje, nije teško objasniti zbog čega ubistvo djece u Jemenu, koliko god da bilo strašno, i “nije toliko zanimljivo javnosti-barem na Zapadu”.

“Ja bih rekla da za to postoje najmanje dva razloga. Kao prvo, ljudi ne vole, a naročito ljeti, kad odmaraju, da se opterećuju vijestima koje izazivaju stres. Naime, nama su životi obično vrlo stresni (ili nam se takvima čine, što je zapravo češći slučaj), a onda nam te loše vijesti dodatno podižu stres. U isto vrijeme, takve stvari možemo samo nemo da posmatramo i da žalimo and sudbinom ljudskog roda. Tako se dovodimo u bespomoćnu situaciju koja je ljudima neugodna. I zato jednostavno takve informacije ignorišemo”, rekla je psiholog Nataša Begić Jokić za Index.hr.

Situacija se, naravno, mijenja kada se takve strašne stvari dogode u našoj blizini.

“Kad se tako nešto dogodi u našoj blizini, onda ne možemo da se pravimo da se ništa nije dogodilo jer bi to izazvalo ogromnu stresnu reakciju, strah, anksioznost i ljutnju. Zato smo se mi za vrijeme rata ljutili na strance koji se na zgražavaju nad onim što se događalo u Vukovaru, a oni su to jednostavno gurali van vidokruga, baš kao što ćemo mi danas da guramo Jemen. I sada će Jemenci da budu ljuti na cijeli svijet i pitati se kako je moguće da su ljudi tako bezdušni. To je prije svega bespomoćnost, jer ljudi se angažuju kad misle da nešto mogu da urade. To je zapravo neka vrsta odbrambenog mehanizma”, dodala je ona.

Psiholog Mija Karabegović objasnila je i tzv. ekekat noviteta.

“Ljudi će prije obratiti pažnju na informacije koje prije nisu čuli, koje su po nečemu nove ili neobične, a s tim je povezan efekat desentizacije koji dolazi nakon učestale izloženosti sličnim, negativnim vijestima”, navela je ona.

Ističe da je grupna pripadnost (poistovjećivanje na bazi nacionalnosti, religije itd.) povezana s ponašanjem.

“Na primjer ljudi su darežljiviji prema osobama iz vlastite grupe, vjerovatnije će osjetiti empatiju kada se nešto loše dogodi nekome iz vlastite grupe (a nekad čak i zadovoljstvo ako se nešto loše dogodi članovima “out” grupe). U tom smislu, vijesti o grupama ljudi koji su na neki način nepoznati određenoj populaciji neće izazvati jednak odjek kao napadi u npr. Francuskoj, čije se stanovnistvo u širem smislu može smatrati “in” groupom (npr. Evropljani vs. osobe iz Afrike, Azije itd). Naime, informacije o “out” grupama i geografski dalekim populacijama evolucijski su bile manje bitne za preživljavanje od informacija o događajima u vlastitoj grupi, a s obzirom na mnoštvo informacija s kojima se susrećemo svaki dan, dolazi do “trijaže” i često se, nažalost, ovaj tip vijesti preskače””, tumači Karabegović i napominje i tzv. “signalling” kao bitan faktor.

“Naime, kod dijeljenja informacija na društvenim mrežama ili kod izražavanja moralnog zgražanja/žaljenja zbog neke situacije, češće će doći do tzv. “signalinga” u vezi situacija koje se direktno tiču vlastite grupe jer (i evolucijski gledano) moralno zgražavanje može služiti kao znak vlastite moralnosti i lojalnosti prema grupi (određena obveza/obećanje da ga ja, koji se zgražavam nad tim činom, neću ponoviti). I u ovom slučaju, efektivnije je izraziti zgražavanje i na temu čak i manjih transgresija koje se događaju u vlastitom društvu (što drugima daje relevantne podatke o osobi u bitnom kontekstu ponašanja u svakodnevnom situacijama), nego isto prema događajima u udaljenim i “stranim” društvima”, zaključuje Karabegović.

26 Komentara na "Zašto nikoga nije briga za ubijenu djecu u Jemenu?"

avatar
1000
:   NAJNOVIJI | NAJSTARIJI | POPULARNI

Send this to a friend