Drobnjački blok za Džordana

Možete li se sjetiti makar jednog Crnogorca koji je igrao protiv “njegovog letećeg visočanstva”, po mnogima najvećeg od svih titana igre pod obručima, Majkla Džordana? Da odmah otklonimo dilemu: Rajko Žižić protiv Džordana nastupao je dva puta. I nije jedini Crnogorac što je podatak vrijedan i posebno interesantan, u periodu velike globalne popularnosti dokumentarca o “The Last Dance” o Džordanovoj karijeri.

Ovaj Drobnjak rođen u Miloševićima Rajko, dijete nikšićke Sutjeske, je do tog juna 1982. i meča u kultnoj zadarskoj dvorani “Jazine”, već prošao dug put jednog od najboljih evopskih centara. Sa svojih 26 godina, bio je već olimpijski šampion iz Moskve (sa reprezentacijom osvojio je tri olimpijska odličja u karijeri). Afirmisan u OKK Beogradu, u tom periodu igrač Crvene zvezde, kasnije zvijezda francuskog Remsa i italijanskog Riminija Žižić je bio nezamjenjiv kao centar jugoslovenske reprezentacije a selektor je bio svjetski velikan, Pljevljak Bogdan Tanjević.

Crnogorski trio

Legendarni Boša je jugoslovensku ekipu za te pripreme selektirao a vodio je tog proljeća i ljeta takođe velikan, Ranko Žeravica (Tanjević selekciju napustio zbog angažmana u Italiji). Bila je to prilika da se 17-godišnji Dražen Petrović predstavi na velikoj sceni, a tim za meč odigran 23. juna sasvim respektabilan: Dražen i Aleksandar Petrović, Peter Vilfan kao glavna zvij ezda, Ratko Radovanović… Pored Žižića, još dva mlada Crnogorca u sastavu: Baranin Borislav Boro Vučević, otac naše velike NBA zvijezde Nikole Vučevića i Podgoričanin Žarko Đurišić sada direktor skautinga NBA tima Minesota Timbervulvsa.

Za Amerikance, univerzitetsku selekciju koja će se dvije godije kasnije okititi olimpijskim zlatom, Džordan je bio tek ,,prvi među jednakima”. Aleksandar Petrović će se godinama kasnije prisjećati, da tada Majkl nije odavao utisak da će postati “košarkaški vanzemaljac”. Do Los Anđelesa i Igara zaslužiće taj status. Već te 1982. sa timom Sjeverne Karoline bio je šampion NCAA lige koledž košarke. Samo tri mjeseca ranije, upravo njegov skok-šut donio je titulu, u nezaboravnom NCAA finalu pred 60.000 gledalaca u Nju Orleansu.

Drama na terenu

U ,,Jazinama tog dana je 3.000 sretnika pratilo meč. I bio je potpuno spektakularan -Amerikanci su pobijedili 92:90. Džordan je postigao 24 poena, a meč je riješio, pogotkom u posljednjoj sekundi, budući slavni šuter Džon Pekson. Pogodio je preko Vilfanove ruke sa zvukom sirene… Godinama kasnije, Pekson će donijeti NBA titulu Džordanovom Čikagu, sličnim pogotkom u ključnom meču!

“Imao sam sreću da u karijeri doživim iskustvo jednog “ludog” meča u maloj dvorani u Zadru. Sjećam se da se moj pogodak nikako nije svidio navijačima koji su bili odmah do terena. Bacali su predmete na teren, pa nas pratili od dvorane do autobusa i nastavili da gađaju! Nama je to bilo strašno uzbudljivo, bili smo mladi”, govorio je Džon Pekson, koji je meč završio sa 12 poena.

Rajko Žižić na tom meču upisao je šest, tinejdžer Dražen Petrović deset, Peter Vilfan bio najbolji sa 26 poena. Boro Vučević postigao je dva poena, Žarko Đurišić nije se upisao u strijelce.

Spektakl u Solunu

Godinu kasnije, ponovo Džordan i ponovo Žižić na drugoj strani. Ovog puta to je bio prijateljski duel u grčkom Solunu, a Majklova Sjeverna Karolina igrala je protiv Crvene zvezde. Oni koji su tada nastupili, mogli su već vidjeti da će velika zvijezda uskoro zablistati. Tog 20. oktobra 1983. duel u Solunu pratilo je 5.000 gledalaca. A riješio ga je Džordan košem na kraju drugog produžetka, za pobjedu 105:104.

Rajko Žižić bio je dominantna figura u beogradskom timu: postigao je 19 poena. A odličnu generaciju ,,crveno-bijelih” sa klupe je predvodio Ranko Žeravica. Pomoćnik mu je bio takođe trenerski velikan, Božidar Maljković, sada predsjednik Olimpijskog komiteta Srbije. Maljković se prisjećao, da su u tom meču probali i da centar Žižić u jednoj fazi duela čuva Džordana. Nije pomoglo. Majkl je upisao 32 poena; za Sjevernu Karolinu igrali su i budući odlični NBA igrači Sem Perkins, Bred Doerti i Keni Smit.

Nastupao je i otac sadašnje australijske NBA zvijezde Dantea Egzuma. Iz meča se pamti da je u ključnom momentu Džordan presjekao pas Predraga Bogosavljeva i pogodio za trijumf. Zoran Radović prisjećao se da su pokušali da ga čuvaju tokom meča; a u realnosti nijesu uspijevali ni da ga “uhvate” i fauliraju… Prosto to je već bio veliki, neponovljivi Majkl. Za jednu lijepu i interesantnu stranicu iz istorije jugoslovenske košarke.

Na kraju šteta samo što Rajko Žižić više nije živ, da ispriča neko svoje sjećanje o “letećem” Majklu. Preminuo je u Beogradu, u 49. godini, 7. avgusta 2003. godine.