Ko je Dejan Jović i Zašto je On Uopšte Bitan?

Dobro jutro! Vijesti već neko vrijeme forsiraju Dejana Jovića, srpskog političara iz Hrvatske, Porfirijevog prijatelja i nekadašnjeg Josipovićevog savjetnika. Jović se u posljednje vrijeme često bavi Crnom Gorom. Ko je čovjek i za šta se on zalaže? Zašto je uopšte bitan?

Priključite se našoj viber grupi, u kojoj vas iz časa u čas uživo obavještavamo o novostima i direktno odgovaramo na vaša pitanja.

Ko je Dejan Jović i zašto je on uopšte bitan?

Vijesti su juče cijeli dan na naslovnoj držale intervju sa Dejanom Jovićem, profesorom na Fakultetu političkih znanosti u Zagrebu i nekadašnjim neuspjelim kandidatom za poslanika u Evropskom parlamentu ispred Pupovčeve SNDS. Dejan Jović je bio mnogo toga, i lutao je svjetonazorski i partijski, ali jedna  ideološka crta ga nikad nije napuštala, i o tome ćemo malo kasnije. Ali da krenemo redom, prvo o njemu i Crnoj Gori.

Jović se nešto posebno nije bavio Crnom Gorom sve do veličanstvenih litija, kada su on i njegovi jovićevci, pardon Biepagovci, od Bandovića do Prelec, počeli sa bestidnom promocijom Dritana Abazovića i SPC-vođenim promjenama u Crnoj Gori. Za razliku od svojih miniona, Jović kao mentor to radi otvoreno. On je bio Porfirijev provodadžija u Zagrebu, i tamo ga je alhemijom uspio promovisati u suvremenog europskog svećenika, i sve to dok je ovaj potonji u isto vrijeme pjevao četničke pjesme. Umijeće vrijedno posebne pažnje.

Jović je veoma histerično odreagovao na protivljenje ustoličenju na Cetinju, kritikovao “crnogorske ekstremiste” i relativizovao srpski nacionalizam izjednačavajući jedno i drugo. To Jović tada nije radio ni prvi, ni posljednji put. Kasnije je neđe komentarišući Porfirijevu šetnju po Sarajevu, tvitovao kako je svuda normalno patrijarhu srpskom šetati, sem na Cetinju, fukarski podržavajući srpski nacionalistički narativ o Cetinju, kao centru zla i ekstremizma.

Jović je nedavno sve svoje akademske i ljudske kapacitete pokazao u polemici sa profesorkom Oliverom Komar, u kojima se umjesto argumetnima korisito ad hominem napadima. Vijesti su tada, licemjerno glumeći korektnost i profesionalnost, retroaktivno objavili tekst Komar poslije nekoliko neđelja, samo da bi sebi dali povod da objave i istaknu Jovićev odgovor. Tako da je jučerašnji intervju samo nastavak promocije Jovića u ono što nije.

Jović je prije svega srpski političar, kandidat srpske etno-nacionalne partije iz Hrvatske na izborima za Evropski parlament. Čovjek koji na svakom koraku i svuda promoviše SPC.

Ovo nije prvi put da Vijesti crnogorskoj javnosti neke ljude promovišu u nešto što oni nisu. Slično se dešavalo sa kontroverznim institutom IFIMES, koji se tokom 2019. nekoliko puta nalazio na naslovnoj vijesti kao relevantan izvor informacija. Sada se Jović tendenciozno crnogorskoj javnosti predstavlja kao jugoslovenski građanski intelektualac, koji pušta suzu za Jugoslavijom, i bespoštedno kritikuje sve nacionalizme. Međutim, Jović to ne radi prvi put. Relativizacija nacionalizama kroz izjednačavanje svih nosi njegov autorski pečat odavno. Može se slobodno posumnjati da je upravo on mastermind posljednjeg talasa takve relativizacije i da je njome zarazio svoje kolege iz Biepaga.

U ovoj detaljnoj recenziji Jovićeve knjige “Jugoslavija – država koja je odumrla” iz 2003. godine ,srpska istoričarka Olivera Milosavljević među prvima prepoznaje problematične relativizujuće tendencije Dejana Jovića. Prvo, Jović ni tada, ni danas, nakon dvadeset godina, nije naučio da prema predmetu istraživanja napravi objektivnu distancu. Milosavljević već tada vidi kod njega nedostatak akademskog integriteta, koji se ogleda u tome da je spreman da tendenciozno falsifikuje izvore, kako bi se isti prilagodili i iskoristili za njegov tendenciozni i angažovani relativizirajući narativ.

Dalje, problematična je i ideologija. Prije svega teze da Milošević nije bio srpski nego jugoslovenski nacionalista, da je pobjeda Koštunice nad Miloševićem “pobjeda srpskog nad jugoslovenskim nacionalizmom”, da su svi nacionalizmi sem srpskog bili anti-jugoslovenski, itd. Dalje, devetnaestovjekovna teza da nacionalizam može biti emancipatorski, ali izgleda samo u slučaju srpskog nacionalizma, kao i teza da je Memorandum SANU bio nešto pozitivno – bile su već tada alarmantne i simptomatične.

Jović, kao svaki srpski nacionalista, pokazuje ozbiljne putinofilske tendencije. Tako, u septembru prošle godine, za predsjednika Ukrajine Zelenskoga govori da je iritantan i da uznemirava. Pritom, kritikuje ministra vanjskih poslova Hrvatske zbog toga što je Putina nazvao ratnim zločincem. Kad sve ovo uporedite sa diskretnom podrškom Sputnika Jovićevoj kandidaturi za Evropski parlament, nekako sve počne da se slaže samo od sebe. Eto još jednog razloga da se mrzi Cetinje, posebno zbog šetnji za Ukrajinu.

Svima, osim Vijestima, koje su postale srpski, ili bolje rečeno, srbijanski medij. Ovdje ne mislim na propagandno bulažnjenje da su Vijesti “četničke” itd. već na realnu i logičnu činjenicu da su prelaskom u ruke srpske kompanije i činjenicom da veliki dio čitalaštva imaju u Srbiji, Vijesti pod velikim uticajem srpskog javnog mjenja. To je proces koji ima svoje objektivne pravilnosti. Nama se sa stranica Vijesti, nekadašnji novinar RTS-a Pantelić u svojim kolumnama, samopredstavlja kao neformalni glasnogovornik Evropske komisije. Kao urednik, srpski novinar Vukašin Obradović nam tumači regionalnu i svjetsku politiku. Htjeli, ne htjeli, preko najuticajnijeg medija u Crnoj Gori, mi postajemo dio veće i regionalne srpske javnosti u kojoj je Dejan Jović, srpski nacionalistički političar, predstavljen kao simbol jugoslovenstva. U toj javnosti se sve što se u Crnoj Gori dešava posmatra kroz percepciju nekoga ko živi i radi u Beogradu. Zato je jako opasno ako mi ako javnost usvojimo samo-provincijalizujući narativ i ugao gledanje na sebe izmjestimo van Crne Gore. To vodi samomarginalizaciji i u konačnici gašenju jedne zajednice.

Toliko za danas. Ugodan ostatak dana želimo.

S poštovanjem,

Ljubomir Filipović, analitičar i kolumnista CdM-a

(Mišljenja i stavovi autora kolumni nisu nužno stavovi redakcije CdM-a)