Leković: Crna Gora može biti najveći proizvođač ribljih proizvoda na Balkanu

Crna Gora ima sve što je potrebno da prehranjuje odnosno snabdijeva, bez pretjerivanja, bar pola Evrope, tvrdi poslanik Demokrata Momčilo Leković. Skupština Crne Gore usvojila je juče Zakon o organizaciji tržišta u ribarstvu i akvakulturi.

“Tvrdim da su privredni odnosno razvojni i turistički potencijali Skadarskog jezera, ukoliko bi bili iskorišćeni na pravi način, dovoljni da Crnu Goru svrstaju makar u srednje razvijene evropske države i to bez ikakvih problema. Međutim, da bi to ostvarili potrebno je ispuniti nekoliko uslova”, saopštio je Lwković.

Prvi je, kaže, zaštita ribljeg fonda, jer mi i dan danas imamo uništavanje ribljeg fonda, od dinamita do struje i drugih ,,pomagala”, a što predstavlja klasičan zločin prema životnoj sredini i ribljem fondu. Država se tome mora oštro suprostaviti.

“Sa druge strane, dobri poznavaoci prilika znaju da Skadarsko jezero ima tridesetak mjesta nazvanih „oka“ čija je dubina i po 40 metara, gdje se riba skoncentriše, te baš u tim mjestima i postaje vrlo laka meta za nezakonit ribolov. A kako obezbijediti proizvodnju za pola Evrope? Pa upravo je takva riba iz tih mjesta, koja je pritom izuzetnog kvaliteta, jer se baš tu nalazi i najveći rezervoar pitke vode u Evropi, taj naš potencijal. I umjesto da to sačuvamo, odnosno iskoristimo na pravi način mi to prepuštamo stihiji i nezakonitom ribolovu”, rekao je on.

Leković navodi da dokaze za ovo nalazi u nekadašnjoj državnoj fabrici “Ribarstvo” koja je počela sa radom davne 1965. godine na Rijeci Crnojevića i koja je bila dio čuvene Industrijeimport.

“Ova fabrika je nekada zapošljavala čak 300 radnika, a proizvode je plasirala čak na tržište Amerike i Italije. Zamislite šta bi danas značilo za cetinjsku opštinu da može da zaposli 300 radnika? Godišnja proizvodnja u ovoj fabrici je bila čak 10 miliona. Na naše tržište je dosta malo išlo, ali postoji podatak da su ribe iz jezera tj. šarani izvožene i za Ameriku”, napomenuo je on.

Prema njegovim riječima fabrika u Rijeci Crnojevića, proizvodila je ne samo konzerve ukljeve i šarana, već i plave ribe.

“Konzervirani šaran čije količine su mogle da zadovolje potrebe cijele vojske Jugoslavije u to vrijeme, slao se u Ljubljanu, Zagreb, Beograd. Fabrika “Ribarstvo” znatno je doprinosila crnogorskom prozvodu, a početkom 2000. godine proizvodili su čak 11 tona sardine dnevno”, kazao je on.

A šta imamo danas, pita Leković.

“Imamo jednu nevjerovatnu stvar i podatak da iako je primorska država, Crna Gora godišnje potroši oko 14 miliona eura za uvoz ribe i ribljih proizvoda. To se definitivno mora promijeniti. Očekujem zaista, da sada kada smo stabilizovali političke prilike, sada kada smo konačno krenuli naprijed, da i u ovoj oblasti ostvarimo značajne rezultate i vratimo sve propušteno i obnovimo uništeno. Potencijala za tako nešto definitivno imamo”, zaključio je Leković.