Savez radio amatera Crne Gore osnovan je juna 1950. godine od klubova iz Podgorice, Cetinja, Berana i Nikšića.
Prethodnih decenija radio amateri Crne Gore poseban doprinos dali su aprila 1979. godine, kada je crnogorsko primorje pogodio snažan zemljotres.
I za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini crnogorski radio amateri bili su veza između područja zahvaćenog ratom i članova porodice koji su bili širom svijeta.
Sada u Crnoj Gori djeluje sedam klubova. Svakodnevne aktivnosti i ostvarivanje kontakata dešavaju se u radio klubu Podgorica. Članovi kluba angažovani su na volonterskoj osnovi.
Radio amaterizam je hobi
Član kluba radio amatera Podgorica Dragan Boričić u razgovoru za agenciju Anadolija kaže da je radio amaterizam hobi.
“Radio amaterizam je hobi ljudi koji se interesuju za radio tehniku, komunikacije i elektroniku. To rade iz ljubavi prema ovom poslu, iz čisto nematerijalne koristi. Posebno moraju biti ovlašćeni od nekog organa kako bi održavali veze“, ističe Boričić.
Od osnivanja kluba do 2006. godine on je koristio pozivni znak YU 6 BLM. Dobijanjem crnogorskog međunarodnog prefiksa za telekomunikacije radi kao 4O 6 BLM.
Boričić ističe da u svakodnevnoj komunikaciji sa kolegama iz svijeta razmjenjuju informacije. Na pitanje na koji način komuniciraju i kojim jezikom razgovaraju, Boričić navodi da “za sporazumijevanje sa ljudima iz drugih država ne postoji određeni i poseban jezik kojim se razgovara”.
“Postoji nekoliko skraćenica, tako da je nebitno da li sa vama razgovara Rus ili Englez. Koristimo engleske skraćenic, putem kojih se sazna iz kojeg grada i države se javljate. Takođe, kada kažete oznaku grada i lokaciju lako vas mogu naći na internetu i na karti. Komunikaciju ostvarujemo uglavnom predveče. Tada je komunikacija najbolja“, kaže Boričić.
Bogata istorija crnogorskih radio amatera
Istorijat radio amaterizma u Crnoj Gori počinje nakon završetka Drugog svjetskog rata. Prvi radio uređaji koji su korišteni su bile njemačke vojne radio stanice.
Do kraja šezdesetih godina prošlog vijeka ove radio stanice su bile glavni tehnički resursi s kojima su podgorički radio amateri ostvarivali radio veze širom svijeta. Početkom sedamdesetih, prilivom novih članova, počinje uspješan period samogradnje radio uređaja, kako baznih stanica, tako i pojačivača, antenskih kontrolora, sistema antena i raznih mjernih uređaja.
Iako je posao u radio amaterskom klubu volonterski, u klubu Podgorica sve je više zainteresovanih članova. Dragan Boričić ističe da ga posebno raduje zainteresovanost studenata.
“Da bi neko postao radio amater potrebno je samo malo dobre volje i vremena koje će da izdvoji za polaganje ispita i dobijanje licence“, kaže Boričić.
Ponosni na pomoć tokom rata u BiH
Poznata je uloga radio amatera u prvim danima nakon zemljotresa na crnogorskom primorju. Već poslije par sati nakon zemljotresa, bila je uspostavljena čitava radio mreža. Boričić ističe da su posebno ponosni na rad u tom periodu, kao i tokom devedesetih godina, kada je počeo rat u BiH.
“U slučaju vanredne situacije u nekoj zemlji, kao što je sada bio slučaj u Nepalu, izda se saopštenje da se mole svi radio amateri da oslobode veze u tom djelokrugu, kako bi radio veze mogle da funkcionišu što bolje”, navodi Boričić.
Ističe da tokom devedesetih godina, iako nijesu bili zahvaćeni ratom, mogu se naći ljudi iz Bosne i Hercegovine koji su sada u inostranim zemljama, a koji su tada preko njih ostvarivali kontakt sa porodicama koje su ostale u BiH, koja je bila zahvaćena ratom.
“Tada nije bilo interneta i mi smo bili ta veza sa mjestom u BiH i Hrvatskoj koje je zahvaćeno ratom. Pomagali smo da se dio pozitivnih stvari prenese preko radio veze u tom mučnom vremenu“, kazao je za AA Boričić.
