Petar Špadijer, Prosvjetna zajednica
Jučerašnji dan mi je ulio malo nade da u Crnoj Gori, koja funkcioniše po nacionalnim i partijsko/stranačkim principima ima šanse za najpotcjenjeniju, najugroženiju i najomraženiju kategoriju ljudi – građane.
Poraženi najavama da bi u rekonstrukciji vlade, kojom je trebalo da se zadovolje politička trgovanja, trebala da funkciju ustupi aktuelna Ministarka prosvjete, grupa od par ljudi iz rukovodstva jednog udruženja nastavnika pokrenula je široku kampanju. Revoltirani činjenicom da se visoka vladina činovnica, bez obzira na pokazane izuzetne rezultate na svakom polju kojeg se latila, treba da bude smijenjena iz golog hira i zbog raskubanja političkog kolača, ova grupa ljudi bez ikakve partijske pripadnosti i prepoznatljivosti, dakle iz najčistijih profesionalnih i građanskih nazora, uspjela je „plišanim“ metodama, mekom ali upornom borbom, da za munjevito kratko vrijeme pribavi podršku drugih udruženja koja okupljaju uglavnom, u krutom crnogorskom društvu, ranjive kategorije.
Istovremeno, dragocjena je bila i pomoć eminentnih pojedinaca iz struke, koji su opet nastupali kao razočarani građani.
Uz izuzetnu podršku medija, valjda konačno zasićenih nezasitim apetitima i bahatim odnosom ovdašnjih „vršioca političkih radova“, jedna iskrena, poštena, snažna i dosledna težnja doživjela je, juče, epilog zbog kojeg smo ušli u čitavu priču. Ministarki prosvjete je dozvoljeno da nastavi sa započetim aktivnostima koje, dosad realizovanim segmentima, konačno obećavaju dugo očekivani oporavak crnogorskog obrazovnog sistema.
Meni, kao jednom od inicijatora čitave aktivnosti ostaje da se zahvalim svim učesnicima koji su svojom upornošću, autoritetom i energijom pomogli da se u nacionalno i partijski determinisanoj Crnoj Gori i građanin konačno osjeti vrijednim postojanja.
