Predvođen maestrom Grigorijem Kraškom, Crnogorski simfonijski orkestar preksinoć je na velikoj sceni CNP-a ostvario još jedan u nizu izuzetno uspješnih nastupa u ovoj sezoni.
Repertoar koncerta obilježila su dva premijerna izvođenja „Simfonije br. 2“, op. 61 Roberta Šumana i „Koncerta za trombon i orkestar“ danskog kompozitora Launija Grondela, kao i repriza „Igara iz Galante“ mađarskog autora Zoltana Kodalja. Solističku dionicu u koncertu tumačio je Aleksandar Benčić, redovni profesor Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu i prvi solo trombonista Beogradske filharmonije.
Šuman
Sa stanovišta formalne postavke i tematske objedinjenosti ciklusa, „Simfonija br. 2“ u C-duru iz 1847. godine, predstavlja vjerovatno najuspjelije Šumanovo simfonijsko ostvarenje. Ono je odraz njegove izuzetne kreativne snage u vremenu kada se borio sa teškim zdravstvenim problemima.
Premijerno izvođenje simfonije je od inicijalne fanfarne „izmaglice” u limenim duvačima, preko nadalje pregnantno „nošenog“ ritma, bilo dosljedno, čvrsto i stilski uobličeno. Vodeće melodijske linije u violinama imale su izrazitu sugestivnost kojom su uspjele da prenesu na slušaoce i najdublje osjećaje autora. Nadovezivanja i usaglašavanja orkestarskih grupa spretno su bivala slivena u kontrapunktirajućim segmentima djela, baš kao i nastupi solista iz redova drvenih duvača. Zrelost i odvažnost pri izvedbi bila je očigledna sve vrijeme, baš kao i sonornost i sveukupni kvalitet tona. Maestro Krasko i ovoga puta pokazao se kao vrsan graditelj dramaturškog plana. Orkestar je vodio konstantno unaprijed, uz povremene „smiraje“ kakav je elegični treći stav, a muzičari su (i pored izuzetno širokih i sporih melodija „Adađa“) fokusirano pratili njegove zamisli. Na snazi je bila jasnoća teksture i artikulacijska preciznost, i pri homofonim i pri polifonim nastupima. Interpretacija se vješto kretala od nježnih i sjetnih do snažnih dramskih punktova, a oblikovanje i njen smjer su uvijek bili okrenuti ka optimističnijem ,,tonu“, kojim je, uz prodorne udare timpana i o kompaktne akordske strukture, zaokruženo ovo Šumanovo ostvarenje.
Grondel
U nastavku programa uslijedilo je i premijerno izvođenje „Koncerta za trombon i orkestar” iz 1924. godine, kojeg je Launi Grondel napisao tokom boravka u Italiji. Karakteriše ga temporalna dosljednost na nivou (trostavačnog) ciklusa, kao i romantičarski idiom u koji se povremeno provlače modernistički elementi. Vodeću „pjevačku” melođiku, koju krase i povremeni hromatski obrti, Aleksandar Benčić je s lakoćom izvodio, krećući se spretno od najnižih do najviših tonova trombonskog opsega. Njegova solistička linija bila je pokretljiva, tehnički aspekt interpretacije u potpunosti osvojen, a intonacija stabilna. Lirski „predasi“, koji po kompleksnosti nimalo ne zaostaju za brzim punktovima u koncertu, u tehničko-artikulacijskom pogledu bivali su pedantno uređeni, pa je sve djelovalo veoma jednostavno.
Predvođen maestrom Kraskom, CSO (u čijim se redovima nalazi i prva generacija diplomiranih crnogorskih trombonista, čiji je profesor A. Benčić) izbalansirano je ispratio nastup soliste, i u dramaturškom pogledu dao mu izuzetno jaku potporu.
Kodalj
Za kraj koncerta odabrane su „Igre iz Galante“ (1933), koje je CSO premijerno izveo u decembru prošle godine. Kodalj je za ovo djelo inspiraciju pronašao u prizorima i sjećanjima na grad Galantu, ali i u melodijama „Romi iz Galante“, zabilježenim u knjizi mađarskog folklora iz oko 1800. godine. Ono što u izvođačkom smislu razlikuje reprizno izvođenje od premijernog jeste da su u razrađenim teksturnim segmentima, sa čestim solo nastupima, članovi drvenog duvačkog korpusa i njegovi solisti daleko pouzdanije, agilnije i izražajnije tumačili delikatnu folklornu melodiku. Posebnu ulogu u tom smislu kompozitor je dao dionici klarineta, za koju je Petar Garić i ovog puta našao pravi oblikotvorni modus kojim je simulirao zvuk tradicionalnog duvačkog instrumenta taragota. Nagle i brojne temporalne preokrete, maestro Krasko je vješto kontrolisao, baš kao i kompletni dinamički plan kompozicije. Sve orkestarske grupe pokazale su izuzetnu angažovanost, moć i kvalitet sveukupnog tona, pa je i ovaj nastup crnogorskih simfoničara bio propraćen ovacijama i dugim aplauzom publike.
