Na današnji dan 1938. umro je Branislav Nušić, srpski književnik, komediograf, pisac romana, drama, priča i eseja, začetnik retorike u Srbiji, i istaknuti fotograf amater. Takođe je radio kao novinar i diplomata.
Nušić je rođen 20. oktobra 1864. u Beogradu, u ulici Kralja Petra I, u kući na čijem je mjestu danas Narodna banka Srbije, kao Alkibijad Nuša (cin. Alchiviadi al Nuşa) u cincarskoj porodici Đorđa i Ljubice Nuše. Njegov otac je bio ugledni trgovac žitom, ali je ubrzo poslije Nušićevog rođenja izgubio bogatstvo. Porodica se preselila u Smederevo, gdje je Nušić proveo svoje djetinjstvo i pohađao osnovnu školu i prve dvije godine gimnazije. Nušić je maturirao u Beogradu. Kada je napunio 18 godina, zakonski je promijenio svoje ime u Branislav Nušić. Diplomirao je na pravnom fakultetu u Beogradu 1885. godine. Tokom studija je proveo godinu dana u Gracu.
Nušić se borio u Srpsko-bugarskom ratu 1885. godine, koji ga je zatekao na služenju redovnog vojnog roka. Nakon rata je objavio kontroverznu pjesmu „Dva raba“ u „Dnevnom listu“, zbog koje je osuđen na dvije godine robije. Pjesma je ismijavala srpsku kraljevinu, a posebno kralja Milana.
Državnu službu Nušić je dobio 1889. godine. Kao zvaničnik Ministarstva spoljnih poslova, postavljen je za pisara konzulata u Bitolju, gdje se i oženio 1893. godine. Na jugu Srbije i u Makedoniji proveo je cijelu deceniju. Njegova posljednja služba u tom periodu bilo je mjesto vicekonzula u Prištini. Tokom službovanja u Prištini bio je svjedok stradanja srpskog stanovništva, što je opisivao u svojim pismima koja su postala poznata kao Pisma konzula.
Godine 1900. Nušić je postavljen za sekretara Ministarstva prosvete, a ubrzo poslije toga postao je dramaturg Narodnog pozorišta u Beogradu. 1902. je postavljen za poštansko-telegrafskog komesara prve klase u Poštansko-telegrafskom odjeljenju Ministarstva građevina. Godine 1904. postavljen je za upravnika Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu. 1905. godine, napustio je ovu funkciju i preselio se u Beograd, gdje se bavio novinarstvom. Osim pod svojim imenom, pisao je i pod pseudonimom „Ben Akiba“.
Vratio se 1912. godine u Bitolj kao državni službenik, a 1913. godine osnovao je pozorište u Skoplju, gdje je živio do 1915. Napustio je zemlju sa vojskom tokom Prvog svjetskog rata i boravio u Italiji, Švajcarskoj i Francuskoj do kraja rata.
Poslije rata, Nušić je postavljen za prvog upravnika „Umjetničkog odsjeka“ ministarstva za prosvetu. Na ovoj poziciji je ostao do 1923. godine. Poslije toga je postao upravnik Narodnog pozorišta u Sarajevu, da bi se 1927. godine vratio u Beograd.
Izabran je za redovnog člana Srpske kraljevske akademije 10. februara 1933.
Branislav Nušić je bio plodan pisac, poznat po svom upečatljivom humoru. Pisao je o ljudima i njihovoj, često duhovitoj, prirodi.
Preminuo je 19. januara 1938, a tog dana fasada zgrade beogradskog Narodnog pozorišta bila je uvijena u crno platno.
O njegovom burnom životu snimljena je televizijska drama Neozbiljni Branislav Nušić 1986. godine.
Književna djela Branislava Nušića
Drame: „Tako je moralo biti“, „Jesenja kiša“, „Iza Božjih leđa“, „Pučina“, „Kirija“.
Komedije: „Protekcija“, „Svijet“, „Put oko svijeta“, „Gospođa ministarka“, „Narodni poslanik“, „Mister Dolar“, „Ožalošćena porodica“, „Pokojnik“, „Sumnjivo lice“, „Ujež“, „Dr“, „Vlast“ (nedovršena), Đole Kermit (nedovršena).
Romani: „Opštinsko dijete“, „Hajduci“ (svoj doživljaj iz djetinjstva), „Devetstopetnaesta“, „Autobiografija“.
Pripovjetke: Nušićev grob na beogradskom Novom groblju, „Politički protivnik“, „Posmrtno slovo“, „Klasa“, „Pripovjetke jednog kaplara“.
Tragedije: „Knez Ivo od Semberije“, „Hadži-Loja“, „Nahod“.
Rasprave i udžbenici: „Retorika“.
Putopisi: Kosovo, Opis zemlje i naroda
Filmovi: Nušićeva djela su od 1950. do danas adaptirana u pedesetak bioskopskih i televizijskih filmova: Dr (film), Sumnjivo lice (film), Put oko svijeta (film), Prije rata (film), Narodni poslanik (film), Mister Dolar (film), Pokojnik (film), Svijet (film), Ljubavni slučaj sestre jednog ministra (film), Ožalošćena porodica (film), Vlast (film), Tuce svilenih čarapa (film), Gospođa ministarka (film).
