Umjesto jubileja, desetogodišnjice Međunarodnog festivala solo pjevača Bruna Špiler u Herceg Novom, on je ove godine ugašen, prenosi Radiojadran.
Direktorka NVO Bruna Mirela Šćasni i član Direkcije festivala Mirko Buljančević, o tome su poslije devet uspješnih godina u kojima je Festival rastao i po kvalitetu i po brojnosti učesnika i članova žirija, obavijestili javnost:
“Ako i ima onih koji smatraju da taj festival ne okuplja značajan broj učesnika – mi kažemo da je on ispunio nekoliko drugih i mnogo važnijih ciljeva. Doprinio je širenju dobrog glasa o našem gradu u regionu i u krugovima ljudi značajnih u evropskoj kulturi, podstakao je na školovanje talentovane mlade iz Boke. Za posljednjih 25 godina sam odškolovala veliki broj solo pjevača, koji sada uspješno nastupaju na operskim scenama u okruženju i u Evropi. Neki od njih su se vratili u Boku i tu žive i rade. To je ogroman resurs koga naša publika prepoznaje, ali na žalost ne i oni koji bi morali da znaju da je to energija koja bi mogla da se iskoristi za sve naše turističke i kulturne manifestacije”, saopštava Šćasni.
Festival je podstakao na najviša umjetnička i pedagoška postignuća sa umjetničkoma direktorkom, primadonom Radmilom Smiljanić i dirigentkinjom svjetskog glasa, Bokeljkom Darinkom Matić Marović.
“Festivalske nagrade evropskih operskih kuća i festivala Oper oder spre u Berlinu i Parade u Parizu otvarale su našim najboljim takmičarima vrata evropskih operskih scena, a posebno od ulaska festivala u EVTU (European Voice Teachers Association) septembra 2016. godine. Osim toga festival je oživio sjećanje na Brunu Špiler, Novljanku koja ostaje jedan od najznačajnijih pedagoga u oblasti solo pjevanja. U organizaciji Festivala objavljen je reprint njene i danas tražene knjige Umjetnost solo pjevanja”, kaže direktorka Mirela Šćasni.
Učesnici festivala i članovi žirija, njih više od 500 za devet godina, stizali su ne samo iz Ex Jugoslavije, već i iz Italije, Njemačke, Litvanije, Rusije, Austrije, Španije, Francuske, Zapadne Koreje. Sa njima su bili njihovi profesori, korepetitori, roditelji… Priča o gradu i festivalu, o gostoprimstvu i dobroj organizaciji, o izuzetno stručnom žiriju tako je odlazila daleko i vraćala se kroz njihovu želju da opet dođu u Herceg Novi.
Završnica festivala, koncert „Belkanto za sjećanje“ bio je jedan od koncerata koji hercegnovska publika nije željela da propusti, prva operska produkcija u Boki, Pučinijeva jednočinka „Sestra Anđelika“ urađena je na talasu energije festivala solo pjevanja…
“Razumijemo stav nadležnih u Opštini da ne žele da finansiraju projekte nevladinih organizacija, ali ne razumijemo činjenice da od novembra niko od njih nije odgovorio na naše dopise, da nismo uspjeli u namjeri da organizujemo barem jedan pravovremeni sastanak, razgovor na kome smo očekivali smjernice za neku saradnju koja bi festivalu omogućila da živi – na radost publike, a na ponos gradu”, ističu organizatori, uz tvrdnju da za organizaciju festivala nikada nisu imali previše sredstava.
Kako navode, ove godine tražili su pet hiljada eura. Ne žele da tu sumu porede sa brojem novinskim tekstovima, radijskim i televizijskim emisijama kroz koje je zahvaljujući ovom festivalu promovisan Herceg Novi.
Ali poručuju:
“Priču o festivalu, uprkos svemu nastavićemo, ove godine objavljujući jedan broj biltena – spomenara na proteklih devet godina. Tu publikaciju ćemo promovisati, a očekujemo pisma sa svih adresa sa kojih su nam stizali takmičari, članovi žirija, gosti, sve u nadi da će se steći uslovi da već sljedeće godine festival zajedno obnovimo i osnažimo jer on to zaslužuje, baš kao što i Herceg Novi zaslužuje ovakav festival!“.
