Na povećanom broju strana (32) i ovoga puta nijesu izostali i brojni zanimljivi tekstovi vezani za tradiciju, baštinu i običaje u našem glavnom gradu.
Časopis započinje Uvodnikom “Biseri suživota u različitosti“, autorke mr Nele Savković Vukčević koja piše o o tome “ da nam i svijet odaje priznanje za multikulturni sklad“ kao jedne od najvećih tekovina koja se ostavlja potomstvu.
Po prvi put kako se štampa Komun@, u ovom broju bilježimo autorski tekst jednog gradonačelnika. Naime, Slavoljub Stijepović piše o ((nepokorenom licu Podgorice))“ koji odaje priznanje svim ljudima koji su godinama poslije oslobođenja postavili temelje Titograda, odnosno Podgorice i tako omogućili da se stvori moderan evropski grad“. Veselin Konjević piše o Podgorici kroz vjekove i njenim simbolima, a akademik Božidar Šekularac o Dukljanskom natpisu s kraja VIII vijeka pod naslovom „Zavjet đakonije Auzonije“.
U najnovijem specijalnom broju Komune prisutne su i priče iz različitih perioda iz istorije Podgorice koje potpisuju Vanja Vuković, Adel Omeragić, Goran Sekulović, Ajdin Rakić i Mirko Jakovljević koji podsjećaju na Staru i Mirkovu varoš i njihove osobenosti i dogadjaje koji su ušli u legende i anegdote poput priča“ o “Jelki koja ljubi Janka”, “Omerpašinici od Podgorice”, “Galeriji podgoričkih oriđinala”, “Šmeku šarana u tavi” iz priče Danijela Vinceka i nekadašnjem Titogradskom korzou o kojem sa sjetom piše Ramiz Hadžibegovič kao sociološkom i kulturološkom fenomenu i autentičnom svjedočanstvu o odrastanju brojnih Podgoričana. Isto tako Zlatko Vujotić piše o nastanku i nestanku Mirkove varoši i tragovima različitih majstora više kutura.
Tu je i tekst Dražena Draškovića koji govori ne nekadašnjem šinobusu koji je povezivao Podgoricu i Sjever Crne Gore, a Aleksandra Stanković je zabilježila priču o dva ratna druga, poznatom slikaru Nikoli Vujoševiću i dr stomatologu Milenku Lainoviću koji se sjećaju kao nekadašnji gimnazijalci, oslobođenja Podgorice daleke 1944.godine.
U redovnim rubrikama o istoriji diplomatije piše Dejan Vuković koji podsjeća na činjenicu da su okosnicu diplomatije SFRJ činili crnogorske diplomate, a Željko Rutović u eseju o Zoru, objašnava taj fenomen koji predstavlja fizičko estetski izraz. Arhitektica Ana Dobrašinović podsjeća na lik i djela Svetlane Kane Radević, a Jovan Stamatović predstavlja jednu od najpoznatijih podgoričkih porodica Kavarić i dr Nebojšu Kavarića kao “Pedijatra od raskošne palete”.
Marjan Mašo Miljić u ovom broju Komune piše o zloglasnoj Jusovači kao „muzeju zla i otpora“, a Adnan Čirgić o govoru podgoričkih muslimana.
“Komuna” je takođe podsjetila na značajne jubileje, pola vijeka KIC-a “Budo Tomović” iz pera Amera Ramusovića i 70.godina od osnivanja KUD-a “Stanko Dragojević” u potpisu Milorada Mića Miranovića, dok Željko Milović piše o nekadašnjem kultnom muzičkom sastavu “Makadam”.
U pismu iz Makedojije Janko Nikolovski piše o Podgorici kao „adresi ljepote kokotovog počinka“, a Zoran M. Zečević podsjeća na prvi aeromiting održan u Podgorici 1934.godine, Husein Ceno Tuzović na 90.godina FK Budućnost, a Radmila Milošević predstavlja nekadašnjeg podgoričkog šahovskog velemajstora Dragoljuba Bata Minića.
U najnovijoj Komuni i foto reportaža sa dodjele nagrade “Komuna” čiji su prvi laureati Željko Milovič i Ibiš Kujević. Od ovog broja Komuna je otpočela sa objavljivanje novog feljtona koji je priredila Radmila Perović pod nazivom “Stranci o nama –Henrik Angel” čuveni Norvežanin koji i prešao Crnu Goru uzduž i poprijeko i napisao tri knjige o njoj.
U redovnoj rubrici Marija Čolpa piše o Tirkizu za glavni grad kao kristalu koji se smatra simbolom mira i sreće, a predstavljeni su u ovom broju takođe i Prvi internacionalni sajam knjiga iz pera Vladimira Vojinovića i fotomonografija “Podgorica kroz vjekove” Zorana Fatića pod naslovom “Štivo za sve naraštaje”. I ovaj kao i sve prethodne brojeve potpisuju Amer Ramusović, glavni, Minja Bojanić izvršni i Voislav Bulatović, tehnički urednik.
