U sportu, baš kao i u životu, često postoje ljudi koji i nakon velikih rezultata i uspjeha uvijek ostanu u sjenci. Kada je sport u pitanju to su obično doktori, fizioterapeuti, ekonomi ili drugi članovi stručnog štaba.
Nešto slično može se reći i za Marka Milonjića, nekadašnjeg profesionalnog fudbalera, koji nije imao priliku dugo da bude u nekom stručnom štabu, ali ga je ljubav prema fudbalu ostavila ,,vezanog“ za travnati teren. Miran, povučen, bez mnogo pompe, Marko radi individualno, a kao nekada sjajni golgeter, ljubav prema fudbalu nastavio je u radu sa klincima, ali i starijima kao individualni trener. Zvuči nekako poznata priča o školi fudbala koja postoji „reda radi“. Ne, ovo je priča totalno drugog tipa.
Marko, inače nekadašnji fudbaler Budućnosti, Jezera, Crvene stijene, Zore i Zete, sa kojom je ispisao istoriju 2001. godine, jer je tim gdje su bili između ostalih braća Brnović, Drago Maraš, Dejan Roganović, Srđan Kljajević, osvojili Drugu ligu Zapad sa čak 14 bodova više od lučanske Mladosti, što je bio prvi put nakon 73 godine da Zeta izbori Prvu ligu.
Ipak, iako sada pomalo zaboravljen, među brojnim legendama koje su prisustvole predavanju Saše Sredanović u ,,Splendidu“ baš Milonjić je bio pomenut kao čovjek koji pravi čuda. Kako? Baš tada Sredanović je otkrila kako je po dolasku u Barselonu saznala da je u čuvenoj Barsinoj La Masiji čak osam klinaca sa prostora Crne Gore i regiona, koji su stigli kao biseri koje je brusio upravo Marko Milonjić.
“Trudim se svakog dana da radim što više i da svima koji su trenutno u saradnji sa mnom omogućim napredak i što bolje fudbalsko razvijanje. Trenutno sarađujem sa više od 100 igrača raznog uzrasta. Radim analize, pomažem im u tehničkom smislu, a zahvaljujući prijateljstvu sa Sašom Sredanović, uvijek imam slobodu da je pozovem da im ona savjetima pomaže na psihološkom planu, što je jako bitno”, ističe Milonjić.
Među brojnim talentima ističu se 2008. do 2010.godište,koji su već na putu ka La Masiji – Đorđe Šišević iz Partizana, Lazar Pekić iz Vojvodine (koji je bio na probi u Dinamo i odmah postigao dva gola), Filip Ćirović iz Majnca, Anas Škoro iz Dinama, Mihajlo Šarac iz Vojvodine, Italijan Elade Paldzzi, braća Vukoje iz Grblja, a po mnogima u pitanju su evropski talenti za koje će se tek čuti. Među njima su i sin legendardnog Bata Barca Petar, te Budvani Jovanović i Pima, tandem Partizana Savo Arambašić i Slobodan Stanojlović, Perović iz Petrovca, braća Čeganjac iz Elsfborga. Ipak, Marko ne radi samo sa klincima, dokaz je i Balša Sekulić, koji je kao najbolji igrač Telekom 1.CFL karijeru nastavio u Koreji.
“Šest godina je dolazio iz Danilovgrada u Budvu da bi odradili trening. Njegova upornost i veliki rad dali su rezultat. Balša je sjajan momak u kojeg sam uvijek vjerovao”, ističe Milonjić.
Ipak, mnogima će biti čudno kako čovjek koji, očigledno, pravi čuda nije vezan za neku ekipu.
“Bio sam polusezonu član stručnog štaba kod Veska Steševića u ekipi Grblja. Bilo je to sjajno iskustvo, jer je Vesko iskusan stručnjak koji je godinama radio u inostranstvu i koji je znao da prepozna tada da mu treba saradnik za rad sa napadačima. Nedavno sam dobio poziv da budem u istoj ulozi u ekipi Petrovca. Bilo je zadovoljstvo raditi sa tim momcima, Faust i Mendi dali su po dva gola protiv Budućnosti, što je bio neslavan rekord za ,,plave“ da prime četiri gola u jednom meču. Ali, to nije bilo dobro, jer je treneru zasmetala moja objava na društvenim mrežama, tako da sam već na početku završio rad u Petrovcu, iako sam imao punu podršku ljudi iz kluba”, sa nevjericom priča Milonjić.
O njegovim kvalitetima možda najbolje govore bivši asovi.
“Fudbalske legende Saša Ilić, Damir Čakar, Andrija Delibašić, Radoslav Batak, Vidak Bratić, Bane Ivanović, Danko Lazović, te košarkaška zvijezda Saša Pavlović – oni su svoje sinove doveli kod mene da ih treniram, što dovoljno govori koliko me cijene. Ne želim da se namećem, rad i rezultati govore sve. U Crnoj Gori problem je sujeta, pričamo da treba da se uključi sportski psiholog u klubove, a većina trenera se ne konsultuje ni sa saradnicima, već misle da mogu sve sami da odrade. Vanja Popović, koji je igrao u Španiji za Hetafe, Sporting Hihon i Malagu, prepoznao je značaj sportske psihologije i organizovao predavanje Saše Sredanović, zahvaljujući Opštini Budva, a vidjećemo koliko će to cijeniti ostali. Lijepo je bilo vidjeti da je taj skup izazvao veliku pažnju i okupio brojne legende iz raznih sportova”, objasnio je Milonjić.
Ipak, dok Marko vrijedno radi na Lugovima, stigla je ponuda iz Barselone.
“Uskoro ću biti uključen u rad La Masije, gdje ću ići periodično na po 15 dana, a onda ćemo od maja vidjeti da, možda, napravimo saradnju i budem uključen maksimalno, odnosno, da pređem u Barselonu. Zadovoljstvo je što se rad sa mnogim igračima kojima pomažem prepoznaje i to dodatno motiviše”, objasnio je Milonjić, uz napomenu da ima izuzetnu saradnju sa bivšim reprezentativcem Vukašinom Poleksićem, koji radi sa golmanima u Barsinoj akademiji u Budimpešti.
Sredanović: Marko je sjajan
Saša Sredanović, psihološkinja Barselone, otkrila nam je da sa Markom ima izuzetnu saradnju, a o njegovim kvalitetima prenijela primjer kao najbolji dokaz.
“Često, kada mi treba pomoć zbog rada sa nekim igračem, pozovem Marka da bi uradio analizu i pomogao mi iz tog ugla kako bih što bolje mogla da riješim problem. Desila se situacija sa Levandovskim, gdje sam mu objasnila šta treba da odradi, a kao plod stigla su dva gola Levandovskog na prvom narednom meču. Mislim da radi zaista sjajan posao i nije čudo što je već prepoznat u La Masiji kao izuzetan stručnjak”, istakla je Saša.
