“Rođen sam 1986, dakle, u vrijeme kada je Kamora bila u naponu snage. Jednom sam igrao fudbal u dvorištu, a pet metara od nas mafija je ubila čovjeka. Zastali smo malo i nastavili da igramo. Tu dolazimo do dva puta ili se predaš okruženju ili pokušaš da pobjegneš. Mnogi moji prijatelji sa kojima sam kao dijete igrao fudbal su mrtvi. A, onda je stigla ta bolest neurološkog poremećaja u kojem imuni sistem napada sopstvena tkiva perifernog nervnog sistema. Takva bolest zadesi jednog u milion, bio sam u komi 20 dana.
A onda, čak i sa tretmanima, bilo je potrebno da se čovjek izbori sam. Jednostavno, to je bolest koja te odvede na dno.
A sa dna opet postoje dva puta: jedan je da ideš ka vrhu, drugi da se predaš. Bolest nije došla da me ubije, već da mi pruži nešto dobro da shvatim šta je život i koliko je vrijedan. Uspio sam i opet zaigrao fudbal. Debitovao sam u 30. godini u Seriji za Kalj ari i time sam ostvario svoj san”.
Fabio Pizakane, igrač Kaljarija, o svom nevjerovatnom životnom putu i borbi.
