Nakon što su stotine hiljada izbjeglica u avgustu i septembru 2015. godine nagrnule u Evropu, njemačka kancelarka Angela Merkel odlučila se za politiku otvorenih vrata. Šta se otada sve dogodilo?
Avgust 2015.
Njemačka je 25. avgusta odlučila da suspenduje dablinsku proceduru za Sirijce, a to je značilo da sirijske izbjeglice nijesu morale da se vraćaju u članicu Evropske unije na čije tlo su prvo stupile.
Angela Merkel 31. avgusta izjavljuje “Uspjećemo“ (Wir schaffen das). Njemačka kancelarka izgovorila je to u trenutku kada se Evropa suočavala s najvećom izbjegličkom krizom proteklih godina. Ratovi na Bliskom istoku, posebno u Siriji, rezultirali su odlukom njemačke vlade da garantuje zaštitu stotinama hiljada izbjeglica. Merkelova je tu odluku obrazložila “nacionalnom dužnošću“.
Septembar 2015.
Četvrtog septembra Njemačka i Austrija počele su da puštaju preko granica izbjeglice koje su se “nasukale“ u Mađarskoj. Na glavnoj željezničkoj stanici u Minhenu brojne izbjeglice sa oduševljenjem su dočekali njemački dobrovoljci noseći pritom transparente s natpisima “Dobrodošli“. To je promovisalo “njemačku kulturu dobrodošlice“ i Njemačka je postala najpoželjnija evropska destinacija za potražioce azila.
Dvije nedjelje kasnije, 13. septembra, Njemačka je ponovo počela da pooštrava kontrole na svojim granicama prema Austriji, a vozovi na relacijama između te dvije zemlje su zaustavljani. Stizalo je naime na hiljade izbjeglica i mnogi manji njemački gradovi s takvim talasom apsolutno nijesu mogli da se nose.
Oktobar 2015.
Evropska unija i Turska postigle su dogovor o kontroli migrantskog talasa. Petnaestog oktobra Bundestag usvojio je izmjene Zakona o azilu u okviru koga je predviđeno da su i Albanija, Kosovo i Crna Gora postale tzv. “sigurne zemlje porijekla“.
Novembar 2015.
Uvedena je zabrana prava na spajanje porodica za potražioce azila sa nižim statusom zaštite. Uz to je njemačka vlada odlučila i da formira posebne prihvatne centre za izbjeglice koje nemaju izgleda da ostanu u Njemačkoj.
Decembar 2015.
U Njemačku je tokom 2015. došlo ukupno 890.000 potražilaca azila. Te godine zabilježeno više od 1.000 incidenata ili napada na azilantske domove, naveo je Savezni ured za kriminal.
Tokom proslave Nove godine na području oko glavne željezničke stanice u Kelnu dogodili su se brojni slučajevi seksualnog uznemiravanja, silovanja i krađe. Počinioci su – kako je potvrdila policija, kao i brojni svjedoci – prema izgledu bili “porijeklom iz Sjeverne Afrike“. Pojedini kritičari tvrdili su da je kancelarkina politika otvorenih vrata za potražioce azila odgovorna za to što su ti počinioci uopšte došli u Njemačku.
Mart 2016.
Slovenija, Hrvatska, Srbija i Makedonija zatvorile su svoje granice za migrante i time ujedno i tzv. Balkansku rutu koju su brojne izbjeglice koristile da bi dospjele u Njemačku. Desni populisti iz stranke Alternativa za Njemačku (AfD) osvojili su poslaničke mandate na izborima u tri njemačke pokrajine, a Evropska unija i Turska potpisale su dogovor o tome da se migranti koji iz Turske pristignu u Grčku – vrate u Tursku.
April 2016.
Evropska unija počela je da vraća izbjeglice i migrante iz Grčke u Tursku i istovremeno da raspoređuje Sirijce iz Turske po zemljama Evropske unije.
Maj 2016.
Evropska komisija započela je da razrađuje prijedloge o kažnjavanju članica Evropske unije koje ne ispunjavaju zadate kvote za prihvat potražilaca azila.
Jul 2016.
Devetnaestog jula jedan 17-godišnji potražilac azila iz Avganistana ranio je sjekirom i 20 putnika u vozu u blizinu Vircburga na jugu Njemačke, 25. jula, takođe na jugu zemlje, u Ansbahu, jedan sirijski potražilac azila digao je sam sebe u vazduh i pritom ranio 15 ljudi.
Decembar 2016.
Četrnaestog decembra Njemačka je čarter-letom vratila je u Avganistan prve ljude kojima je odbijen zahtjev za azil; to je bio početak te vrste deportacija iz Njemačke.
Devetnaestog decembra, Anis Amri iz Tunisa kojem je odbijen zahtjev za azil, namjerno je uletio teretnim kamionom među ljude na jednom božićnom vašaru u Berlinu. Poginulo je dvanaest ljudi, a 56 je povrijeđeno. Amrija je kasnije ubila policija u blizini italijanskog grada Milana. Taj napad takođe je pod znak pitanja stavio kancelarkinu politiku otvorenih vrata za potražioce azila.
Februar 2017.
Podstaknuta napadom Anisa Amrija u Berlinu, Angela Merkel je predstavila novi plan za ubrzavanje deportacija onih kojima je odbijen zahtjev za azil – posebno u Avganistan.
Mart 2017.
Trećeg marta Angela Merkel postigla je dogovor sa Tunisom o tome da ta zemlja prihvati nazad 1.500 tunišanskih migranata iz Njemačke.
Avgust 2017.
Merkelova se 11. avgusta srela s komesarom za izbjeglice UN Filipom Grandijem i obećala Međunarodnoj organizacija za migracije i UNHCR-u da će im staviti na raspolaganje 50 miliona eura. Ona je takođe obećala i da će podržati borbu protiv krijumčarenja ljudi na Sredozemnom moru.
Krajem mjeseca, 28. avgusta, njemačka kancelarka, zajedno sa liderima Francuske, Italije i Španije, sastala se u Parizu sa više afričkih državnika kako bi raspravljali o načinima da se suzbije migrantski talas ka Evropi. Raspravljalo se između ostalog i o prihvatnim centrima u afričkim zemljama, kao i o opciji da se odmah u tim zemljama provjeravaju šanse za dobijanje azila.
