Ko će Kako na Izbore 11. Juna?

Dobro jutro! Ako se izbori održe 11. juna, ko će s kim u koalicije, koliko ćemo lista na kraju imati?

Kliknite ovđe da se uključite u našu viber grupu, u kojoj vas iz časa u čas uživo obavještavamo o novostima i direktno odgovaramo na vaša pitanja.

Ko će kako na izbore 11. juna?

Do kraja ne znamo hoće li se izbori održati 11. juna. Svi su za to sem Dritana Abazovića i njegovih medijskih pomagača, koji u glas viču “prvo borba protiv kriminala, a tek onda demokratija”. I ovaj put bukvalno. DPS je optuživan zbog ove maksime, ali ne zbog toga što nije održavao izbore, nego jer se na njima svim i svačim služio.

Ovog puta premijer u tehničkom mandatu vlade, koja ima podršku sa kojom ne bi ušla u parlament, bi htio da potpuno suspenduje izbore. Čak je i neodlučnost Ustavnog suda da odlučuje o odlukama predsjednika, prokomentarisao tako kao da je spreman da preuzme njihove ingerencije.

Ako se partije ipak budu držale onoga što govore, izbori su 11. juna. Sa jedne strane je poraženi DPS i njemu bliske partije SD i SDP, sa drugim brojnim malim partijama i pokretama raznovrsnih pogleda na svijet ili ideologije. Ovaj blok je i dalje ujedinjen u strahu vezanom za državnost i identitetska pitanja koje nova većina preispituje i podgrijava. Njima inklinira i većina manjinskih partija, iako dio njih participira u vladi.

Nekoliko je scenarija o kojima se govori. Prvi je da DPS sam izađe na izbore i izmjeri se. A da se SDP i SD objedine uz eventualno podršku manjih političkih subjekata kao što su 21. maj i Nova Ljevica. Tu se često govori i o novim subjektima, među kojima se neki već bilbordima najavljuju bez većeg uspjeha, a neki organizuju i kongrese. Ipak, to je sve dosta slabo za sada i depersonalizovano. Ako neko misli da pravi novu partiju, mislim da je debelo zakasnio. Ovaj blok ima potencijal da uzme do 40% glasova ukoliko kao reper uzmemo podršku Đukanoviću u drugom krugu izbora.

Sa druge strane, tridesetoavgustovski blok, koji čine parlamentarna većina i neparlamentarna Evropa sad, je podijeljen po mnogim linijama, pa i onoj koja se tiče samog održavanja izbora. To možete često vidjeti u razmjenama između Ure i Evrope sad. Evropa sad je odbila koaliciju sa Demokratama onomad kada se u partiji pitao Milojko Spajić. Da li će drugačije biti sada kada se pita Jakov Milatović, vidjećemo. Vidim da se Milatović autovao oko Otvorenog Balkana, što može biti otvaranje vrata predizbornoj koaliciji lažnog centrizma – Demokrate, Ura i Evropa sad. Međusobninm napadima, pa sada potencijalnim koaliranjem, ova tri subjekta su nedosljednostima sebi nanijeli više štete nego koristi. Sve u svemu, uspjeh ove koalicije bi bio spoj rada Demokrata i popularnosti Evrope sad. Ne vidim nikakvu vrijednost Ure u ovoj koaliciji, najviše jer njima lojalnost leži na drugom mjestu.

URA bi najprirodnije sa ovakvim vođstvom trebala da bude dio koalicije DF-a i SNP-a uz blagoslov predsednika (onog glavnog u Beogradu) i patrijarha.

Ove potencijalne dvije predizborne koalicije bi svakako bile dio postizborne koalicije koja sada po izjavama Demokrata juri dvotrećinsku većinu, koja opet otvara vrata ustavnim promjenama i promjenama u sudstvu i tužilaštvu. Uz isključivanje svih onih subjekata koji su Crnoj Gori donijeli nezavisnost.

To je momenat koji potpuno razotkriva floskulu o tome da žele da prave vladu “bez ekstremista” tj. bez DF-a i DPS-a, jer ta priča se vrlo brzo završi, obično u onom trenutku kada treba formirati vlast sa DF-om. Upravo ovakvo ponašanje je dokaz da je centrizam Ure, Demokrata i Evrope sad lažan.

Toliko za danas. Čitamo se sjutra u isto vrijeme na istom mjestu.

S poštovanjem,

Ljubomir Filipović, analitičar i kolumnista CdM-a