Piše: Amer Ramusović
U vječnost i legendu preselio se jedan od velikih zaljubljenika u svoju Crnu Goru i rodno Berane i zavičajnu prošlost – Zoran Milijin Zečević, pasionirani istraživač, sakupljač starih fotografija, pravnik, saobraćajni inženjer-pilot, nekadašnji savezni saobraćajni inspektor, instruktor letjenja, foto-dokumentarista, publicista i dugogodišnji dobrovoljni davalac krvi.
On se pridružio jednom broju svojih zemljaka i sugrađana koji su rano okončali svoj ovozemaljski svijet ostavljajući brojna sjećanja na svoj rodni zavičaj kroz knjige, brojne fotografije, dokumenta, odnosno bogatu, umješnu i prepoznatljivu spisateljsku građu koja ostaje za navijek budućim generacijama.
Zoran je bio na spisku Crnogoraca koji svojim radom, iako živeći van rodne grude , nakon školovanja i studiranja, živeći i zapošljavajući se tokom svoje radne karijere u nekoliko gradova bivše SFRJ (Tuzli, Zadru, Vršcu, Sarajevu, Beogradu) nikada nijesu zaboravljali svoj zavičaj i državu odakle su potekli.
Naprotiv, svojim radom u raznim oblastima, na vjerodostojan i dokumentovan način, čuvao je uspomene na prošla vremena, uvijek imajući uz sebe fotoaparat, bilježeći sa njim mnoga događanja, ali i ličnosti crnogorskih gradova i svojih rodnih Berana koje su obilježile svoje vrijeme.
Ostaće u sjećanju kao jedan od vrsnih pilota i članova Aero kluba Berane koji je osnovan daleke 1954. godine i svojevremeno bio jedan od centara za obuku brojnih pilota nekadašnje JNA, koji su kasnije svoj radni vijek i umješnost upravljanjem avionima završili ili su još uvijek aktivni u jednom broju poznatih avio kompanija.
Veliki broj njih završio je školu rezervnih oficira pa su postali piloti tadašnje JNA, vojnog vazduhoplovstva, ali i poljoprivredne avijacije, a Zoran je zajedno sa njima donio brojna priznanja i trofeje nekadašnjem izuzetno aktivnom Aero klubu Berane, prepoznatljivom i među nekoliko najboljih u bivšoj Jugoslaviji, čiji su se članovi kao sportski piloti takmičili na brojnim manifestacijama i avio mitinzima širom Jugoslavije – od Vardara do Triglava.
Kasnije je kao savezni vazduhoplovni inspektor učestvovao u brojnim obukama pilota širom Jugoslavije i do prije nekoliko godina bio je zadužen za izdavanje licenci pilotima, a svoj rasni vijek zaključio je prije par godina u Direktoratu civilnog vazduhoplovstva Srbije u Beogradu.
Rođen je 1951.godine u Ivangradu, gdje je završio osnovnu školu i Gimnaziju „Paanto Mališić“, pravne studije okončao je na Pravnom fakultetu u tadašnjem Titogradu, a pilotske škole u Zadru i Vršcu,a Višu vazduhoplovnu školu u Beogradu.
Uz redovne poslove vazduhoplovnog inspektora, bavio se naučnim i publicističkim radom, kao i umjetničkom fotografijom. Stručne članke, priloge, putopise i raritetne fotodokumente objavljivao je u nekadašnjoj kultnoj novini „Sloboda“ koja je bila hroničar vremena beranske, plavske, andrijevičke i rožajske opštine i koja je izlazila sve do 2003. godine, ali i u Pobjedi i drugim časopisima iz Crne Gore.
Zoran je pisao i za mnoge druge časopise širom bivše Jugoslavije, uglavnom na teme iz Berana, ali i na razvoj vazduhoplovnog sporta u Crnoj Gori. Posljednjih godina svog života u više brojeva časopisa Komun@, Zoran je objavio više vrijednih članaka sa raritetnim fotografijama iz različitih oblasti gradova širom Crne Gore od Rožaja do Nikšića.
Zoran Zečević se u svojoj dugogodišnjoj karijeri sakupljača starih fotografija i dokumenata, fotografišući i sam pojedine ličnosti i predjele rodnog kraja, beranskoj javnosti predstavio sa sedam uspješno organizovanih izložbi stare dokumentarne fotografije, tematski vezane za Berane, od razvoja vazduhoplovstva, do sporta, prezentujući i nekadašnje razglednice Starih Berana, zatim u Sarajevu i Beogradu sa izložbom o Starim Beranama i razvoju vazduhoplovstva Jugoslavije u Beogradu, kao i originalnom monografskom publikacijom „Beranska gimnazija 1913-1943, profesori i nastavnici“, gdje je profesore i nastavnike, po prvi put, nakon njegovog istrajnog istraživačkog rada, predstavio sa pisanom riječju, dajući na taj način kulturno-obrazovni i istorijski doprinos rodnom gradu i najvećoj prosvjetno- obrazovnoj i kulturnoj instituciji na Sjeveru Crne Gore.
Zečević je takođe objavio knjigu „Učitelji u Beranama 1869-1943“, gdje je ovjekovječio nekadašnje učitelje koji su svoj radni vijek proveli u različitim sredinama širom bivše Jugoslavije, koji su završili nekadašnju Učiteljsku školu u Beranama, ističući da je čovjekova sudbina određena njegovom prolaznošću i često obilježena željom da svoja djela i značajne trenutke sačuva od zaborava.
Zato je Zoran, kako je često isticao, revnosno pratio događaje u Crnoj Gori putem medija i interesovao se za ljude, a pribjegavao je različitim načinima da bi zaustavio vrijeme, a jedan od njih bio je i zapisivanje i fotografisanje kojim se ono što je bilo čuva za neka buduća vremena, a sve je to sakupio tokom prethodnih nekoliko decenija, jer je nesebično i neumorno radio na sakupljanju arhivske građe iz različitih oblasti koje se tiču Crne Gore, a posebno beranskog kraja.
Zoran Zečević je dobitnik i najvećeg opštinskog priznanja Berana, nagrade „21. jul“ za doprinos i razvoj kulturno istorijske baštine Berana, a Berane i Crna Gora izgubili su čovjeka koji je svojim radom i ljubavlju prema rodnom kraju sačuvao uspomene na grad kojeg više nema i njegove ljude, koji su takođe postali prošlost.
Ostaće u vječnom sjećanju svih onih koji su ga znali, a trajna obaveza je da se u Crnoj Gori zauvijek sačuva sjećanje na njegov lik, dokumentaristiku i publicistička djela koje je ostavio iza sebe.
Prema sopstvenoj želji koju je ostavio u amanet porodici, biće kremiran u Beogradu, a nakon toga njegova urna biće prenesena u Berane, o čemu će javnost blagovremeno biti informisana.
Dobar covjek, divan vazduhoplovac, neka mu je pokoj duši.