Deset do Osam – Desekularizacija Crne Gore

Dobro jutro! Predstavnici Pravoslavne Crkve Srbije u Crnoj Gori opet se direktno miješaju u politiku, Bečić obećava da neće biti opstrukcija u parlamentu, kolike su plate u ministarstvu finansija, i kako izgleda nepotizam vlasti na primjeru CGES-a, kako je spreman napad na Draginju Vuksanović Stanković.

Desekularizacija Crne Gore

Prevelika politička angažovanost Pravoslavne Crkve Srbije u Crnoj Gori, njeni politički ciljevi i moć koju je akumulirala političkim promjenama u Crnoj Gori, stvorili su jak antireligijski sentiment među građanima. Ipak, ne treba smetnuti s uma da ateizam nije univerzalna vrijednost. Iako ateizman nije univerzalna vrijednost, jedna od tekovina svjetske civilizacije jeste sekularizam, načelo odvojenosti crkve od države, koju je na kraju krajeva, propovjedao i sam Hrist odgovarajući na provokativno pitanje fariseja o tome da li treba plaćati porez:

“Pokažite mi porezni novac”. A oni mu pružiše dinar. I reče im: “Čiji je ovo lik i natpis?” Rekoše mu: “Carev”. Tada im reče: “Dajte dakle caru carevo a Bogu Božije” (Matej 22:15-22).

Istorija literature bilježi mnoge reference na to da je crkva pala onamo gdje je Hrist odolio kušanju đavola, kada mu je ovaj sa litice nudio carstvo zemaljsko. Tako je, boreći se da akumulira velika bogatstva i veliku moć, crkva sebe udaljila od osnovne poruke vjere i od Hrista.

Pravoslavna crkva (ili crkve) je u svim zemljama gdje pravoslavno stanovništvo čini većinu, pozicionirana kao dio establišmenta, koji je prirodno povezan sa konzervativnim političkim snagama, koje insistiraju na patriotizmu i nacionalnom interesu, između ostalog. Tako je u Grčkoj, tako je u Rusiji, Bugarskoj itd. Ono što Crnu Goru stavlja u drugačiji položaj, sličan onome u kom se Ukrajina nalazi danas, je to što je dominantna pravoslavna crkva lojalna drugoj državi, i pomenute veze i partnerstva ostvaruje sa konzervativnim snagama te druge države, sa čijim nacionalnim interesima usklađuje svoje djelovanje.

SPC je i prije političkih promjena imala snažnu moć u našem društvu. Novac koji je akumulirala direktnim donacijama od države i establišmenta, priloga građana, prodaje imovine, kao i posebnim neformalnim poreskim statusom, koristila je da puni rupe koje je iza sebe ostavljala državna administracija, posebno u sferi socijalne politike. SPC je tako, u namjeri da proširi svoj uticaj, otvarala narodne kuhinje, okupljala sirotinju, čekajući pravi trenutak da na izborima kapitalizuje svoje ulaganje.

To se i desilo 30. avgusta prošle godine, kada je srpska crkva u velikom dijelu kadrirala ključne pozicije u vladi Crne Gore, počevši od premijera i šefa ANB-a. Time je otpočeo proces desekularizacije državnog aparata Crne Gore, koji će se nastaviti kadriranjem šefa univerziteta, direktora škola.

U Crnoj Gori se tako spremalo potpuno preuzimanje države od strane crkve. Dok je u Srbiji SPC sluškinja države, u Crnoj Gori je trebala da zagospodari svim državnim tokovima.

Ipak, djelovanjem probuđenih građana, opozicije, civilnog društva, djelovanjem naših partnera sa Zapada, koji su često nepravedno kritikovani za pasivni odnos u Crnoj Gori, spriječeno je da se u ovoj namjeri dođe do kraja. Nezadovoljna premijerovim nedovoljnim angažovanjem na Temeljnom ugovoru, i njegovom nedovoljnom kooperativnošću sa režimom u Beogradu, SPC ga je pustila niz vodu.

Juče se javnosti obratio raspušteni episkopski savjet SPC u Crnoj Gori da pošalje poruku koja jasno govori da ih nije briga za sudbinu Krivokapića, ali da se jasno protive namjeri Abazovića da formira vladu uz pomoć DPS-a. Crkva je tako ucijenila Abazovića, kojega na kratkom povocu drži i Vučić preko DF-a. Zato Abazović i trči da udovolji srpskom javnom mnjenju, ide kod Živkovića i patrijarha, misleći da će mu Crnogorce završiti DPS, SDP i ostali.

Kako situacija sada izgleda, Abazović će morati da prelomi u najskorije vrijeme, jer i jedna i druga strana gube strpljenje. A te dvije strane nisu dva ekstremizma kako vole da tumače on i njegovi mentori i sponzori, nego dva nacionalna interesa koja se prelamaju u Crnoj Gori. Jedan je crnogorski nacionalni interes, ili bolje rečeno nacionalni interes Crne Gore. Drugi je nacionalni interes Srbije. Dritan će morati brzo da odluči kojem će se carstvu prikloniti.

Bečić obećava da neće biti opstrukcije

Na jučerašnjem sastanku Kolegijuma Predsjednika Skupštine dogovoren je način rada na predstojećim sjednicama koje su sazvane za četvrtak, petak i ponedjeljak, saopštio je predsjednik Skupštine Aleksa Bečić. “Neću dozvoliti bilo kome zloupotrebu Poslovnika, niti će iko smjeti da opstruira rad Skupštine”, dodao je Bečić na tviteru gdje je detaljno objasnio kako će i koliko trajati sjednice.

CGES inkubator nepotizma

Crnogorski državni energetski sektor je postao tema viceva i anegdota kada je u pitanju nepotizam novih vlasti. CEDIS i što Demokrate čine po njemu je tema za neke buduće komediografe. Kolega Miraš Dušević je za vas skenirao CGES i u ovom tekstu detaljno prikazuje mapu nepotizma ovog preduzeća.

Plate u Spajićevom ministarstvu

Ministarstvo finansija i socilanog staranja objavilo je kolike su plate u januaru primili rukovodioci u tom resoru. Kolike su plate funkcionera možete pogledati u detaljnoj tabeli objavljenoj ovdje.

Napad na Draginju

Prisustvo ekstremnih organizacija u Crnoj Gori, podružnica beogradskih navijačkih grupa, koje se preklapaju sa militantnim bratstvima pravoslavne omladine i slično je nešto na što moramo da računamo svi koji se bavimo politikom i kritikujemo rad SPC i velikosrpski nacionalizam generalno. Draginja Vuksanović Stanković je često meta beogradske propagandne mašinerije, koja je inspirisala jednu od ovih grupa da se okuraži i planira fizički napad na Draginju. Ono što je još veći problem je što je ANB o tome ćutala.

Toliko za danas. Ugodan ostatak dana želimo.

S poštovanjem,

Ljubomir Filipović, analitičar CdM-a