Deset do Osam – Revizionizam i Relativizacija

Dobro jutro. Čitate dnevni kontekstualni prikaz vijesti koje su obilježile jučerašnji dan.

Uređuje: Ljubomir Filipović, analitičar CDM-a

Da budete u toku 24 sata pridružite nam se na Viberu klikom na ovaj link.

Revizionizam

Otkako se pokazalo da je antifašizam najsnažnije sredstvo mobilizacije protiv ove vlade, onda su stratezi koji je podržavaju odlučili da je najbolji način da se sa ovim izbore tako što će preoteti 13. jul i staviti ga u kontekst koji njima odgovara. Tako su srpskog mitropolita u Crnoj Gori, Joanikija II, stavili ispred hora koji pjeva u slavu Tita i partizana, koji su 1945. presudili čovjeku čije je on ime uzeo kao monaško. Marko Kovačević, gradonačelnik Nikšića, i simpatizer četničkog pokreta, otišao je do Vučjeg dola i postavio vijenac sa trobojkama. Milan Knežević, koji se često hvali da je iz partizanske kuće koji se pomirio sa četnicima, ponio je vijenac na Goricu. Milan vjerovatno želi da nam servira to pomirenje koje su oni ostvarili unutar DF-a, a koje je prije neki dan u besjedi najavio i srpski sveštenik iz Podgorice Šćepanović kad je izjednačio Baja Stanišića i Pavla Đurišića sa partizanima.

To pomirenje vjerovatno prati i biranje dobrih i loših partizana. Tako je na Žabljaku osvanuo oskrnavljen grob Anđelije Malović, rođene Pejanović, sestre Milovana Pejanovića i supruga Josifa Malovića. Milovan je pod pseudonimom Ljubo Popović, kao major Ozne locirao, organizovao i sproveo akciju hvatanja četničkog vođe Draže Mihajlovića. Josif je bio istražni sudija u postupku suđenja Mihajloviću.

Relativizacija

Andrej Nikolaidis je napisao izvanrednu kolumnu o tome zašto Aleksa Bečić pravi grešku kada insistira da je krivica za zločin individualna i  da zločinci nemaju naciju, i da time svjesno ili nesvjesno pomaže relativizaciji zločina. U kolumni Nikolaidis detaljno obrazlaže gdje Bečić pravi logičke greške i skreće pažnju da bez osude ideologije koja je mobilizovala ljude da izvrše zločin, nema istinske osude zločina. Umjesto da prihvati kritiku i da se zahvali, Bečić delegira anonimnom piscu, koji u tom partijskom uprosječenom miljeu vjerovatno važi za intelektualca, da u kvazi-intelektualnom tekstu parira Nikolaidisu tako što će na njegov račun iznijeti bujicu uvreda i omalovažavanja. Zamišljam tu intelektualnu bezimenu ponjavu, koja po zadatku piše ovakve tekstove. Takav je ponekad plaćen uhljebljenjem u šefovom kabinetu, nekom ministarstvu ili agenciji, ili najprije će biti u nekoj opštinskoj administraciji. Takvi se obično drže u kakvim arhivama i pozivaju da izmile po potrebi.

Vučićevo uhljebljivanje Uraša

Kad smo već kod uhljebljivanja, Muharem Bazdulj, počasni Uraš, čovjek koji je snimao i spotove podrške Abazoviću, i koga je u svojoj  pinkwashing misiji, LGBT Forum Progres u pauzama podrške negatoru genocida Vladimiru Leposaviću i Joletu Vučuroviću, šetao po Crnoj Gori za potrebe Ure, postao je član UO RTS-a, srpskog javnog emitera.

Tiho sprovođenje agende

I dok se mi zabavljamo dnevnom politikom, ministarka Vesna Bratić pametno i strateški sprovodi svoj naum o posrbljavanju obrazovnog sistema. Dvojac Bratić-Božović nam se brine o obrazovanju mladeži od jaslica do postdoktorskih studija, uz svesrdnu logističku podršku UDG nastavnog kadra stasalog u inkubatoru Dragana Vukčevića. Ali da se vratimo konkretnim stvarima – Bratić sada instalira direktore škola i izgleda da je u Kotoru mjesto u osnovnoj školi namijenila DF-u.

Za danas ovoliko. Čitamo se sjutra u isto vrijeme i na istom mjestu.