Nikada nismo imali više lidera, a manje političara

Ivan Vuković, profesor na Fakultetu političkih nauka u Podgorici, smatra da je dobro što će Crna Gora imati veoma kratku kampanju za predsjedničke izbore jer će građani gledati manje manifestacija primitivizma, nekulture i neznanja, koji u posljednje vrijeme dominiraju na javnoj sceni.

Vuković je u intervjuu za Vikend novine kazao da se, kada je riječ o kvalitetu političke ponude, situacija čini nikad lošijom.

“Crna Gora je, od referenduma na ovamo, u manjoj ili većoj mjeri napredovala u svim sferama društvenog života. Istovremeno, kao politička zajednica, doživjeli smo strahovitu regresiju. Nikada u Crnoj Gori nije bilo više stranaka i lidera, a manje politike i političara”, kaže Vuković.

Smatra da među onima koji dolaze iz redova opozicije, za sada dominiraju ljudi bez naročite političke „težine”, kojima je, samim tim, potrebno vrijeme da javnost upoznaju sa prednostima svoje političke ponude.

“Kada je riječ o vladajućoj partiji, svaki kandidat osim Mila Đukanovića, imao bi isti problem”, dodao je on.

O opoziciji je dodao da i dalje postoji realna mogućnost da se ove stranke okupe oko jednog kandidata. “U tom slučaju, njihova strategija bila bi prilično jednostavna i, u suštini, svodila bi se na slogan kampanje Demokratskog fronta za parlamentarne izbore 2016. godine.”

“Ukoliko do takvog dogovora ne dođe, i veći broj predsjedničkih kandidata iz redova opozicije mogao bi se, pojedinačno gledano, ispostaviti kao dobro rješenje za većinu partija koje djeluju s te strane naše političke scene. Za očekivati je, naime, da bi njihovi predstavnici u predstojećoj izbornoj utakmici osvojili koji procenat glasova više od onoga što je njihova realna politička snaga i, na taj način, doprinijeli jačanju političkih pozicija ovih stranaka”, smatra Vuković.

Kaže da nikada u Crnoj Gori nije bilo više stranaka i lidera, a manje politike i političara.

One koji ovakvu tvrdnju smatraju neutemeljenom, poziva da uporede ljude koji danas predvode crnogorsku opoziciju, s nekadašnjim prvacima Liberalnog saveza, Narodne stranke i Socijaldemokratske partije, odnosno da odmjere snagu kadrovske strukture Demokratske partije socijalista tada i sada.