Iako se bilježe određeni pomaci, nivo pristupačnosti u Budvi još uvijek nije zadovoljavajući, ocijenio je Admir Skenderi iz Udruženja paraplegičara Budve. Prema njegovim riječima, grad se suočava sa ozbiljnim infrastrukturnim preprekama koje otežavaju svakodnevni život osoba sa invaliditetom.
Skenderi ističe da, uprkos trendu poboljšanja, ključne tačke u gradu ostaju problematične.
“Stanje je okej u smislu da to ide ka boljem, ali nije najbolje jer još uvijek imamo velikih problema sa spuštenim ivičnjacima, sa trotoarima, sa rampama u javnim preduzećima i bitnim institucijama kao što su Dom zdravlja, Opština, MUP i SUP”, navodi on.
Poseban problem predstavljaju rampe koje su postavljene samo da bi se zadovoljila forma, ali u praksi nisu funkcionalne. Skenderi naglašava da čak 99 odsto privatnih stambenih zgrada u Budvi nema rampu urađenu po propisima, a slična situacija je i sa javnim objektima.
“Ispred Opštine i Doma zdravlja postoje rampe koje ja u kolicima ne mogu sam da koristim jer su ili prestrme, ili nemaju zaštitu sa strane, preuske su ili previsoke. Rampa je stvar koja može da se završi za par dana, postoji zakon i pravilnik, ali izgleda da u Budvi još uvijek ne postoji svijest o tome.”
Kada je riječ o ugostiteljskim objektima, situacija je kompleksnija jer se lokali često nalaze u zgradama koje su izvorno građene bez poštovanja standarda pristupačnosti. Skenderi smatra da kod ugostitelja postoji volja, ali da su ograničeni arhitekturom samih objekata.
“Ne možemo kriviti ugostiteljske objekte što su nepristupačni jer su zgrade u kojima se nalaze nepristupačne. Vjerovatno postoji volja da se to prilagodi, ali često nije do njih.”
Ipak, u Budvi postoje i svijetli primjeri koji dokazuju da je potpuna pristupačnost moguća uz dobru organizaciju. Skenderi izdvaja restoran „Perla“, koji posjeduje montažnu rampu i lift, ali kao najistaknutiji primjer navodi novi tržni centar.
“Jedan od boljih primjera dobre prakse je ‘Mega Mall’ u Budvi koji je u potpunosti pristupačan za osobe u kolicima – od ulaza i rampi, do toaleta i liftova. Postoji volja i nadam se da će u budućnosti i ostali kopirati takav model.“ rekao je on.
Zaključno, rješenja za pristupačniju Budvu postoje, ali ona zahtijevaju sistemski pristup, strožu kontrolu i jasnu volju nadležnih da grad postane dostupan svim građanima i posjetiocima.
